مى‌زنيد؛ روزنامه‌ها هم و لو مزخرفات هم مى‌نويسند، لكن آزادانه دارند مى‌نويسند، و درِ حبسها بكلى بسته شد؛ الّا براى اين خائنهايى كه مردم را تا حالا چاپيده‌اند. اين «شده» را هيچ حساب نمى‌كنند. خوب، يك كار ديگرى كه شده اين نفت ما را مى‌بردند، عوضش چه مى‌دادند؟ عوضش يك قدرى اسلحه، به اسم اينكه ما اسلحه مى‌دهيم! عوض واقعش اين بود كه اسلحه براى خود آنها بود؛ براى اينكه ما نمى‌توانستيم اين اسلحه را به كار ببريم. اسلحه براى خود آنها [بود] كه بيايند اگر يكوقتى شوروى بخواهد حمله كند به اين طرف، اينها مقابله داشته باشند. نفت ما را مى‌گرفتند، پولش را براى خودشان ... اسلحه مى‌دادند براى خودشان در ايران. درِ اين بسته شد، و الآن نفت به اختيار خود دولت است. هر كس كه پول بدهد، به او نفت مى‌دهند؛ نخواهد، به او نفت نمى‌دهند. اين چه شد. اين هم يك چيزى كه شده. آنى كه شده است را بايد حساب كرد؛ و «بايد بشود» را مهلت داد. فقر از سابق بوده است. آن وقت صحبتش را نمى‌كردند؛ حالا كه يك تحول حاصل شده است و بساط به اينجا رسيد، فريادشان درآمده كه حالا چه شده! چرا فقر ما تمام نمى‌شود؟ آخر فقر پنجاه ساله را مى‌شود با دو روز، با يك ماه، با دو ماه از بين برد؟ خوب، بايد مهلت بدهند كارخانه‌ها راه بيفتد، كه مهلت نمى‌دهند. مهلت بدهند كه زراعت و كشاورزى راه بيفتد؛ اين هم توى كشاورزها مى‌روند و نمى‌گذارند انجام بگيرد.

توطئه جهانخواران به دست گروهكها

در هر صورت، الآن يك قشرهايى هستند كه نمى‌خواهند كه اين نهضت به آخر برسد. يك دسته‌شان- كه بيشتر و عمده است- همين تتمه رژيم و اينهاست، كه با صورتهاى مختلف مى‌خواهند نگذارند، و مى‌خواهند همان مسائل سابق را برگردانند؛ و نمى‌توانند ان شاء اللَّه. اما اين را مى‌خواهند كه اين كار بشود. اين شلوغيها و اينها را مى‌خواهند بكنند كه آرامش در مملكت نباشد، و كم كم وقتى آرامش نشد، راهى باز بشود، براى اينكه يك كودتاى مشروعى- به قول خودشان- درست بشود، خداى‌