صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٢١ - محاسبات غلط سازمان سيا

خودتان؛ دولت به اندازه خودش؛ ارتش به اندازه خودش؛ اداره به اندازه خودش. چيزى نيست كه يك دولت بتواند انجام بدهد. آشفتگى آشفتگى‌اى نيست كه يك دولت بتواند؛ يا يك قشر از ملت بتواند. همه ما بگوييم كه ما هيچ كارى نمى‌كنيم، دانشگاهيها بكنند، دانشگاهى نمى‌تواند بكند. دانشگاهى بگويد كه ما هيچ كارى نمى‌كنيم، آخوندها بكنند، آخوندها هم هيچ. ما همه هر دو بنشينيم بگوييم تاجرها اين كار را بكنند، كاسبها اين كار را بكنند، ازشان نمى‌آيد. ملت اگر چنانچه همه با هم نباشند، اگر دست به دست هم ندهند، اگر هر كس هر مقدارى كه ازش مى‌آيد كار نكند، اين مملكت نمى‌تواند اين آشفتگى را از دست بدهد. بايد همه‌مان با هم. اگر همه با هم مشغول شديم، پيروز مى‌شويم؛ پيش مى‌بريم. همين طور كه ديديد همه با هم بوديم و يك همچو سد بزرگى كه هيچ كس احتمال شكستش را نمى‌داد شكستيد. با دست الهى شكستيد. «اجتماع» شكست اين را. براى سازندگى هم و براى پيشرفت از حالا به بعد هم همين مطلب لازم است.

محاسبات غلط سازمان سيا

از حالا به بعد ما بايد اين راه را طى كنيم. ما بين راه هستيم. ما نرسيديم به آخر. يعنى اوايل هستيم. فقط يك موانعى را، آن هم نه به تمامِ ريشه‌هايش. مهمش البته از بين رفته است. و اين هم كه از بين رفته است هيچ كس احتمال نمى‌داد؛ هيچ متفكرى. سياىِ امريكا گفت ما اشتباه كرده بوديم! حسابهايمان غلط درآمد! براى اينكه آنها حساب ماديت مى‌كردند، و اين قضيه قضيه الهى بود. ما الآن بين راه هستيم. يعنى نصف راه هم نرفتيم. ديوارها را شكستيم، رد كرديم، حالا مى‌خواهيم برويم. يك رأيى داديم؛ رأى كه براى ما خانه نمى‌شود. رأى براى ما اين چيزها را تمام نمى‌كند؛ عمل مى‌خواهد. رأيش را داديم؛ عملش را بايد بكنيم. دنبال اين بايد عمل بكنيم. بايد همان طورى كه الآن مطرح است، نمايندگان را تعيين بكنيم براى اينكه قانون اساسى درست بشود؛ نمايندگان را تعيين بكنيم براى اينكه مجلس درست بشود. مجلس ملى باشد. يك‌