صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥٧ - در آرزوى قطع رابطه با امريكا
مىكنند. براى اينكه آن داغى كه به دل امريكا وارد شده است به واسطه اين نهضت به دل هيچ كس وارد نشده است! هيچ كدام از ممالك به اندازه اين استفاده نمىكرد. بايد ما محكوم باشيم! توقع اينكه سناى امريكا موافق با ما باشد، اين توقع بيجايى است. توقع اينكه خير، اعدامهاى ما را محكوم نكنند، اين توقع بيجاست. ما همچو توقعى از امريكا نداريم. خصوصاً كه خوب، دولت ايران از اسرائيل نفت را قطع كرده و تا آخر هم به آن ديگر؛ نمىدهد آن هم از دوستان نزديك امريكاست و سناى امريكا. ما توقع نداريم.
در آرزوى قطع رابطه با امريكا
دولت امريكا ما را [تهديد] كرده بود كه اگر چنانچه اين اعدامها ادامه پيدا بكند، در روابط ايران با امريكا يك قدرى خطر مىافتد، اى الهى كه به خطر بيفتد! ما روابط با امريكا را مىخواهيم چه بكنيم. روابط ما با امريكا روابط يك مظلوم با يك ظالم است؛ روابط يك غارت شده با يك غارتگر است. ما مىخواهيم چه كنيم. آنها ميل دارند كه با ما روابط آنها احتياج دارند كه با ما روابط داشته باشند؛ ما چه احتياجى به امريكا داريم. امريكا آن طرف دنياست. آنها مىخواهند كه بازار داشته باشند اينجا. آنها باز طمع دارند كه نفت ما را بخورند. ما كه، اسلام كه، بنا ندارد كه ظلم به ديگرى بكند، مظلوم هم نخواهد شد. البته سناى امريكا ما را محكوم مىكند. مجالس انگلستان هم ما را محكوم مىكنند. مجالس شوروى هم ما را محكوم مىكنند. ما محكوم همه [قدرتها] هستيم. آن كارى كه در ايران واقع شد كارى است كه همه قشرهاى ظالم و مستكبر با آن مخالفند. ما هيچ توقع نداريم كه دولت امريكا يا ساير دوَل ابرقدرت، آنهايى كه مىخواهند منافع ما را ببرند، حالا كه ما دست آنها را كوتاه كردهايم بيايند تشكر هم بكنند! البته نبايد هم بكنند. خيلى هم اظهار تأسف بايد بكنند. اگر از كشتن هويدا امريكا اظهار تأسف نكند خوب، اين از يك نوكر پانزده سال يا بيشترِ خودش كه از دستش رفته است اظهار تأسف [نكند]، اين بيوفايى است به نوكر! اگر از اينكه شاه را مىخواهيم محاكمه كنيم، مىخواهيم محكوم كنيم يا اعدامش كنيم، اينها اظهار تأسف نكنند و اظهار تأثر نكنند، از