شدند كه مردم را دعوت كنند به قيام: قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ‌؛ [١] در اينجا دعوت به قيام است. دعوت جمع به قيام جمع است؛ و مهم قيامِ للَّه، براى خدا. رمز پيروزى لشكر اسلام در صدر اسلام- با آنكه هيچ ابزار جنگى مى‌شد بگويى نداشتند- قيامِ للَّه بود. نهضت براى خدا، ايمان به خدا، پيروز كرد پيغمبر اكرم را. مأيوس نشدن و استقامت كردن در راه خدا، پيروزى را نصيب پيغمبر كرد. اصحاب رسول اكرم در صدر اسلام قدرت ايمان داشتند، و با قدرت ايمان به پيش رفتند؛ به طورى كه با جمعيت بسيار كم و با نداشتن ابزار جنگ، بر دو امپراتورى بزرگ آن روز دنيا- روم و ايران- غلبه كردند. نهضت كردند، و براى خدا نهضت كردند، و استقامت كردند.

صداى انقلاب از فيضيه‌

شما ملت ايران، شما ملت بزرگ ايران، همان معنايى كه در صدر اسلام بود محقق كرديد. ابتدا از مدرسه فيضيه بلند شد صدا؛ و مدرسه فيضيه را خراب كردند؛ جوانهاى ما را بعضشان را شهيد كردند؛ لكن استقامت اسباب اين شد كه شكست نخوردند؛ شكست روحى نخوردند. اين استقامت موجب شد كه اقشار، بعضى به بعض پيوستند، دعوتهاى اسلامى را به جان خريدند و شنيدند، و اين قطره‌ها به هم پيوستند و سيل عظيمى ايجاد كردند؛ قيام همگانى و براى اسلام؛ قيام براى خدا؛ قيام براى جمهورى اسلام. اين قيام در تمام اقشار ملت ما ريشه كرد و تمام اقشار را به هم پيوند داد؛ و ايمان در همه ظهور پيدا كرد؛ يك تحول روحى؛ يك تحول فكرى، با اراده مصمم. از بچه‌هاى كوچك تا مردهاى بزرگ، از دخترهاى كوچك تا خانمهاى بزرگ، همه اقشار، با هم قيام كردند و استقامت كردند أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ‌؛ قيام براى خدا، جمعاً و فرداً. مادامى كه اين قيام براى خداست، مادامى كه اين وحدت باقى است، پيروز هستيد. مادامى كه اين اجتماعات هست و از اقطاب مملكت در اينجا حاضر مى‌شوند و با هم صدا بلند مى‌كنند- از عشاير گرفته تا شهرستانها.

[١] بخشى از آيه ٤٦ سوره سبأ: «بگو كه من يك سخن را به شما پند مى‌دهم كه براى خدا قيام كنيد»