صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧٤ - ايجاد محروميت توسط رژيم پهلوى

سخنرانى [در جمع نمايندگان روحانى كُرد (محروميت ملت به دست رژيم پهلوى)]

زمان: ١ ارديبهشت ١٣٥٨/ ٢٣ جمادى الاول ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: محروميت اقشار ملت به دست رژيم پهلوى‌

حضار: نمايندگان روحانى كُرد

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

ايجاد محروميت توسط رژيم پهلوى‌

ما در اين مدت كه يك روابطى پيدا كرديم با طوايف مختلف مملكت و اقشار مختلف پيش ما مى‌آيند، مى‌بينيم كه هر طايفه‌اى در هر جا كه هستند مى‌گويند كه با ما بدتر از همه جا رفتار شده. از بختياريها مى‌آيند مى‌گويند كه با ايل بختيارى بدتر از همه جا عمل شده است و اينها بيچاره تر از همه هستند. از هر طرفى از اطراف ايران كه مى‌آيند، از شهرستانها يا از دهات- خصوصاً از عشاير مختلفى كه ايران دارد- همه اين مطلب را مى‌گويند كه هيچ جا بدتر از منطقه ما نيست؛ و اين براى اين است كه هر كسى منطقه خودش را مى‌بيند. همه مناطق اين طورى است. شما تهران را ملاحظه كنيد كه مركز ايران است و هر چه باشد بايد در اينجا بهترش باشد، قريب سى محله- يا يك قدرى بيشتر در تهران هست يعنى در شهر هست، كنار شهر كه اينها زاغه‌نشين، چادرنشين هستند و عائله‌شان پنج نفر، بيشتر كمتر، در يك سوراخى زندگى مى‌كنند؛ و نه برق دارند و نه اسفالت دارند، نه آب دارند اينها. آن طورى كه به من گفتند- و مكرر مى‌آمدند و گفتند- در يك گودالهايى منزلشان هست كه از اين گودالها پنجاه [تا] بيشتر پله مى‌خورد، پله‌هاى گلى مى‌خورد و مى‌آيد لب خيابان. آنجا آن زن بدبخت بيچاره كه در اين زاغه هست كوزه‌اش را برمى‌دارد كه برود آب بياورد! از پنجاه- شصت پله بايد بالا برود در زمستان، آنجا كوزه‌اش را آب بكند؛ پنجاه- شصت پله پايين بيايد، چند دفعه زمين بخورد تا ببرد آنجا. هيچ از آثار تمدن، از قبيل اسفالت و از قبيل آب و از قبيل برق، در