جاست- و من هم اسمش را يادم نيست- اين را دادند به ملكه انگلستان و چند نفر از دوستان او! اين را به او دادند و الآن نمى‌دانم ... وضعشان چطور است. تمام مراتع ما را از بين بردند به اسم ملى كردن. مردم را دستشان را منقطع كردند و خودشان چاپيدند و رفتند. و همين طور جنگلهاى ما را به اسم ملى كردن ... به اشخاص خارج فروختند و استفاده‌اش را كردند. نفت را هم كه همه مى‌دانيد كه چطور بردند و هيچ چيز هم ندادند به ما. الآن به دولت ما پول نفت نرسيده؛ نفت صادر شده اما پول نفتش بعد بايد برسد.

اين جور نيست كه الآن دولت به فكر شما نباشد، به فكر ما باشد. به فكر مثلًا، بلوچستان نباشد، به فكر تهران باشد. به فكر كردستان نباشد. به فكر همه جا هستند اما نارساست مطلب. صبر مى‌خواهد. ما پنجاه و چند سال صبر بر اين بليات كرديم و سوختيم و ساختيم، حالا يك مقدارى باز بايد بسوزيم و بسازيم و مهلت بدهيم و كمك كنيم تا درست بشود. كارگرى درست بشود. الآن تو كارخانه‌ها مى‌ريزند نمى‌گذارند كارگرى درست بشود؛ تو كشاورزها مى‌ريزند نمى‌گذارند كشاورزى صورت پيدا بكند؛ و تو مدارس مى‌ريزند نمى‌گذارند مدرسه‌ها درست باز باشد. همه جا را اينها خراب كردند. حالا هم تتمه‌اى كه مانده است نمى‌گذارند كه ما راحت باشيم؛ دولت راحت باشد تا كار انجام بدهد.

نبودن تبعيض در اسلام‌

شما اين را بدانيد كه اسلام براى يك قشر نيست، اسلام براى يك طايفه نيست؛ اسلام براى همه است، اسلام براى بشر است، براى انسان است، براى همه است. خيال نكنيد كه يك تبعيضى در اسلام باشد؛ در اسلام تبعيض نيست. خيال نكنيد كه كسانى كه در مركز هستند يا علمايى كه در مراكز علمى هستند تبعيض قائل باشند. اين حرفها نيست در كار. ما همه هستيم و با هم هستيم و برادر هستيم. و اين نهضت همچو ... توفيق داد كه الآن شما برادرها با ما برادرها همه با هم نشسته‌ايم، همه با هم تفاهماتمان را مى‌گوييم. لكن شما فكر اين را نكنيد كه ما در فكر شما نيستيم و نشسته‌ايم خودمان داريم يك كارى مى‌كنيم‌