كشور، و ملت احتياج دارد و اسلام امر فرموده است- آنجاها- انسان بايد جلو برود. و لهذا، ما هيچكداممان الآن حق نداريم كنار برويم. خوب، من هم با اين سنّ پيرمردى، ميل دارم كه بروم استراحت كنم؛ اما الآن تكليف اين نيست. من الآن دائماً مشغولم، استراحتم هم كم است، حالم هم خوب نيست، لكن تكليف الآن اين طور است. آقايان هم هر كدام دلشان مى‌خواهد، بروند استراحت كنند! استراحت بهتر است! اما تكليفشان اين نيست. خوب، آقا اين طور مجهز هستند، همه بايد اين طور باشيد.

در هر صورت امروز وقت اين است كه بايد مشكلات را نشست حل كرد؛ نه پشت به مشكلات كرد. حالا كه مشكل است من بايد بروم؟! نه، اين را ما نمى‌توانيم بگوييم. پيشنهاد را بايد بكنيد به همان آقايانى كه عرض كردم؛ به ستاد ارتش است؛ بايد برويد آنجا با آن [گفتگو كنيد]. عَلى‌ اىّ حال، آن مقدارى كه از من است اين است كه به آنها هم سفارش بكنم [كه‌] كرده‌ام. آمده‌اند اينجا و به آنها همين طور صريح گفته‌ام كه هر كدام نمى‌توانيد، برويد كنار؛ و هر كدام هستيد بايد كار بكنيد. و اگر چنانچه از اين به بعد ما ببينيم كه باز اسلحه وارد مى‌شود از خارج، يا در بين راه دزدى مى‌شود، آنى است كه مربوط به ژاندارمرى است؛ شما كه رئيس ژاندارمرى هستيد مسئول هستيد. آنى كه مربوط به ارتش است، شما كه رئيس ارتشيد مسئول هستيد. و اين را من به صراحت گفتم؛ و همين طور هم هست.

بازيگران پشت جبهه‌

ما امروز بايد همه‌مان با هم دست به هم بدهيم كه اين يك عده‌اى كه مخالف با نهضت هستند، مخالف با كشور هستند، مخالف با مصالح كشور هستند، اينها را عقب بزنيم. اينكه شما اول كلامتان مى‌گوييد كه همه اين گروهها موافقت كردند، اين را من نمى‌توانم قبول بكنم. اين گروه كمونيستها، اين گروه توده‌ايها، اينها پشت جبهه بودند؛ هيچ وقت اينها در جبهه نمى‌آمدند نشان بدهند، كى از آنها كشته شده؟ ما نشان مى‌دهيم، ما قبرستانها از كشته داريم. اينها كشته‌هاى ماست. آنها نمى‌توانند نشان بدهند؛ براى اينكه‌