پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٧ - ٢- آيات ديگر قرآن در تأييد داستان غدير

آنچه در بالا آمد مطابق روايتى است كه در مجمع البيان از ابوالقاسم حسكانى نقل شده است‌ [١] و همين مضمون را بسيارى از مفسّران اهل سنّت و روات احاديث با تفاوت مختصرى نقل كرده‌اند مانند: قرطبى در تفسير معروفش‌ [٢] و آلوسى در تفسير روح المعانى‌ [٣] و ابواسحاق ثعلبى در تفسيرش‌ [٤].

علّامه امينى در كتاب الغدير، اين روايت را از سى نفر از علماى اهل سنّت- با ذكر مدرك و عين عبارت- نقل مى‌كند. از جمله سيره حلبى، فرائد السّمطين، حموينى؛ در السّمطين، شيخ محمد زرندى؛ السراج المنير، شمس الدين شافعى؛ شرح جامع الصغير، سيوطى؛ و تفسير غريب القرآن، حافظ ابوعبيد هروى؛ و تفسير شفائ الصدور، ابوبكر نقّاش موصلى و كتابهاى ديگر.

بعضى از مفسّران يا محدثانى كه فضائل على عليه السلام را با ناخشنودى مى‌پذيرند ايرادهاى مختلفى بر اين شأن نزول گرفته‌اند كه مهم‌ترين آن چهار اشكال زير است كه صاحب تفسير المنار و بعضى ديگر بعد از نقل روايت فوق آورده‌اند:

نخست اينكه: سوره‌ «معارج» مكّى است؛ و تناسبى با داستان غدير خم ندارد.

پاسخ:

مكّى بودن يك سوره دليل بر اين نيست كه تمام آيات آن در مكّه نازل شده است. سوره‌هاى متعدّدى در قرآن مجيد داريم كه به نام مكّى ناميده شده و در همه قرآن‌ها تحت عنوان مكّى نوشته شده است؛ ولى تعدادى از آيات آن در مدينه نازل شده و به عكس سوره هايى در قرآن است كه تحت عنوان مدنى ثبت شده؛ ولى تعدادى از آيات آن در مكّه نازل گرديده است.

به عنوان مثال سوره‌ «عنكبوت» از سوره‌هاى مكّى است؛ در حالى كه ده آيه اوّل‌

[١]. مجمع البيان، جلد ٩ و ١٠، صفحه ٣٥٢.

[٢]. جد ١٠، صفحه ٦٧٥٧.

[٣]. جلد ٢٩، صفحه ٥٢.

[٤]. مطابق نقل نورالابصار شبلنجى، صفحه ٧١.