پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١ - مفاد حديث سفينه

هشت نفر از صحابه و هشت نفر از تابعين، سه نفر از علماى قرن دوم، هشت نفر از علماى قرن سوم، چهارده نفر از علماى قرن چهارم، و به همين ترتيب قرن به قرن، تا قرن معاصر پيش رفته و همه را با نام و نشان بر شمرده است. [١]

مفاد حديث سفينه‌

براى درك معنى دقيق اين حديث لازم است يك نظر اجمالى به موقعيت كشتى نوح عليه السلام بيندازيم.

قرآن مجيد مى‌فرمايد: فَفَتَحْنا ابْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ- وَ فَجَّرْنَا الارْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الماءُ عَلى امْرٍ قَدْ قُدِرَ: «در اين هنگام درهاى آسمان را با آبى فراوان و بوقفه گشوديم؛- و زمين را شكافتيم و چشمه هاى زيادى بيرون فرستاديم؛ و اين دو آب براى هدفى كه مقدّر شده بود درآميختند (و درياى وحشتناكى تشكيل شد)!» [٢]

اين طوفان و سيلاب عالم گير همه چيز را در هم نورديد و در خود فرو برد؛ تنها يك نقطه نجات در برابر آن وجود داشت و آن كشتى نوح عليه السلام بود كه خداوند سرنشينانش را از غرقاب بيمه كرده بود، تا آنجا كه وقتى فرزند نوح با غرور و خيره سرى گفت: سَآوِىْ الى جَبَلٍ يعْصِمُنى مِنَ الماءِ: «بزودى به كوهى پناه مى‌برم كه مرا از آب حفظ مى‌كند!». (زيرا هيچ سيلابى از كوههاى بلند نمى‌گذرد) با جواب قاطع و كبنده پدر خود مواجه شد كه گفت‌ لا عاصِمَ الْيَومَ مِنْ امْرِاللَّهِ الا مَنْ رَحِمَ‌: (نوح) گفت:

«امروز هيچ نگهدارنده‌اى در برابر فرمان خدا نيست؛ مگر آن كس را كه او رحم كند.»!- اشاره به مؤمنانى كه سوار بر كشتى نجات شده بودند- و بلافاصله صدق اين گفتار نوح نمايان گشت زيرا: وَ حالَ بَيْنَهُما الْمَوْجُ فَكانَ مِنَ المُغْرَقينَ‌: «در اين هنگام؛

[١]. خلاصه عبقات، جلد ٢، صفحه ١٢٦- ١٩٥.

[٢]. سوره قمر، آيات ١١ و ١٢.