آنان جايى براى غير آنان در مسأله ولايت و امامت و جانشينى پيامبر صلى الله عليه و آله باقى مى‌ماند؟ كدام فرد منصف مى‌تواند ديگران را بر آنان- با اين همه مقام و فضيلت- ترجيح دهد؟ آيا اينها همه بطور مستقيم، مسئله ولايت و خلافت را روشن نمى‌سازد؟ داورى با شمااست.

***

٢- آيه نور و بيوت‌

در آيه ٣٦ تا ٣٨ سوره‌ «نور» كه به دنبال آيه‌ اللَّه نورُ السّماوات وَ الارْض‌ آمده است، مى‌خوانيم: فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ- رِجَالٌ لَاتُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ- لِيَجْزِيَهُمْ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ:

(اين چراغ پرفروغ) در خانه هايى قرار دارد كه خداوند اذن فرموده (ديواره هاى) آن را بالا برند (تا از دستبرد شياطين در امان باشد)؛ و در آنها نام خدا برده شود، و صبح و شام در آنها تسبيح او گويند، مردانى كه هيچ تجارت و داد و ستدى آنان را از ياد خدا و برپا داشتن نماز و اداى زكات غافل نمى كند؛ آنها از روزى مى ترسند كه در آن، دلها و چشمها دگرگون مى شود، (آنها چنين مى كنند) تا خداوند آنان را به بهترين اعمالى كه انجام داده اند پاداش دهد، و از فضل خود بر (پاداش) آنها بيفزايد؛ و خداوند به هركس بخواهد بى حساب روزى مى دهد (و از مواهب بى انتهاى خويش بهره مند مى سازد)

بعد از آنكه خداوند در آيه ٣٥ اين سوره، نور الهى را با بيان مثال دقيق و ظريف و زيبايى، شرح مى‌دهد؛ در آيات بعد از آن به جايگاه اين نور پرداخته مى‌فرمايد: «اين نور در خانه هايى است كه داراى ويژگى‌هاى زير است: ديوارهاى بلند و غيرقابل نفوذ دارد تا از دسترس شياطين و هوسبازان دور باشد.

ديگر اينكه مردانى از آن پاسدارى مى‌كنند كه برنامه آنها يادخدا و تسبيح او در