پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٩ - ٤- آيه حكمت

٤- آيه حكمت‌

در آيه ٢٦٩ سوره‌ «بقره» مى‌خوانيم: يُؤتِى الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اوتِىَ خَيْراً كثيراً:

«خداوند دانش و حكمت را به هركس بخواند (و شايسته باشد) مى‌دهد؛ و به هر كس دانش داده شود، كه خير فراوانى داده شده است».

حاكم حسكانى در شواهد التنزيل از ربيع بن خيثم نقل مى‌كند كه:

نام على عليه السلام را نزد او بردند، گفت: «لَمْ ارُهْم يَجِدُونَ عَلَيْهِ فى حُكْمِهِ وَاللَّهُ تَعالى يَقُول وَ مَنْ يُؤتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اوتِىَ خَيْراً كَثيرا»: «نديدم كسى از مردم بتواند ايرادى بر حكم وداورى آن حضرت بگيرد؛ و خداوند متعال مى‌گويد كسى كه دانشى به او داده شده است خير فراوانى به او داده شده است». [١]

در همان كتاب چند حديث ديگر به همين معنى يا نزديك به آن نقل شده است.

در ضمن از ابن عباس نيز نقل مى‌كند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: «مَن ارادَ ان يَنْظُرَ الى ابْراهِيْمَ فى حِلْمِهِ وَ الى نُوْحِ فى حِكْمَتِهِ وَ الى يُوسُفَ فى اجْتِماعِهِ فَلْيَنْظُر الى عَلىِّ بْنِ ابى طالِبٍ»: «كسى كه مى‌خواهد به ابراهيم در حلمش، و به نوح در حكمتش، و به يوسف در مردم داريش بنگرد؛ نگاه به على بن ابى طالب عليه السلام كند». [٢]

و در جاى ديگر از ابى العمراء نقل مى‌كند كه: ما نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم، على عليه السلام به سوى ما آمد، رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «مَنْ سَرَّهُ انْ يَنْظُرَ الى آدَمَ فى عِلْمِهِ وَ نُوحٍ فى‌

[١]. شواهد التنزيل، جلد ١، صفحه ١٠٧ حديث ١٥٠.

[٢]. همان مدرك، جلد ١، صفحه ١٠٦، حديث ١٤٧.