پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٣ - ٤- القاى روح القدس

و در حديث سومى از آن حضرت مى‌خوانيم كه صريحاً فرمود: «مَهْما اجَبْتُكَ فيهِ بِشَى‌ءٍ فَهُوَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ لَسْنا نَقُولُ بِرَأْيِنا مِنْ شَى‌ءٍ»: «هر گاه پاسخى درباره چيزى به تو دادم آن از رسول خدا صلى الله عليه و آله است ما به رأى خودمان چيزى نمى‌گوئيم»! [١]

٣- ارتباط با فرشتگان‌

از منابع‌ «علم امامان» «ارتباط» آنها با «فرشتگان» است. البته نه به اين معنى كه آنها در زمره انبياء و پيامبران بودند؛ چرا كه مى‌دانيم پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آخرين پيامبران و رسولان الهى بود و با وفات او وحى الهى پايان يافت. بلكه آنان هم چون خضرنبى عليه السلام و ذوالقرنين عليه السلام و مريم عليه السلام بودند كه مطابق ظاهر آيات قرآن با فرشتگان الهى ارتباط داشتند، و حقايقى از عالم غيب به قلب آنها الهام مى‌شد.

در حديثى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم كه فرمود: «انَّ عَليّاً كانَ مُحَدَّثاً»: «على عليه السلام محدث بود- سخنان به او گفته مى‌شد-»، و هنگامى كه از آن حضرت توضيح خواستند كه چه كسى با او سخن مى‌گفت، فرمود: «يُحَدِّثُهُ مَلَك»: «فرشته با او سخن مى‌گفت»، و هنگامى كه سؤال كردند آيا او پيامبر بود، دست خود را به علامت نفى و انكار تكان داد، سپس افزود: «كَصاحِبِ سُلَيْمانَ، اوْ كَصاحِبِ مُوسى، اوْ كَذِى الْقَرْنَيْنِ»: «او همانند دوست سليمان (آصف بن برخيا) يا دوست موسى (يوشع يا خضر) يا ذى القرنين‌ [٢] (در اين زمينه روايات متعددى نيز وجود دارد)». [٣]

٤- القاى روح القدس‌

چهارمين منبع‌ «علم امامان» فيض‌ «روح القدس» است.

[١]. همان مدرك، حديث ٧ (در اين زمينه در همان كتاب احاديث ديگرى نيز وجود دارد)

[٢]. اصول كافى، جد ١، صفحه ٢٧١.

[٣]. همان مدرك.