رفاعة بن موسى گويد: از امام صادق(ع) در باره مردى سؤال كردم كه قصد سفر در ماه رمضان را دارد، فرمود: هرگاه صبح را در شهر خودش باشد و پس از آن بيرون رود اگر بخواهد روزه مى‌گيرد واگر بخواهد افطار مى‌كند.

اين روايت هر چند از جهت سند معتبر است، ولى منطبق بر مذهب عامه است و در فرض تعارض ، مرجوح است.

دسته هفتم: رواياتى كه تصريح بر لزوم افطار مسافر دارند، حتى اگر پس از زوال سفر كند. برخى از اين روايات عبارتند از:

١. روايت عبد الاعلى مولى آل سام:

روى الشيخ باسناده عن صفار، عن عمران بن موسى، عن موسى بن جعفر، عن محمد بن الحسين (الحسن)، عن الحسن بن على بن فضّال، عن ابن بكير، عن عبد الاعلى مولى آل سام في الرجل يريد السفر في شهر رمضان، قال: يفطر وإن خرج قبل أن تغيب الشمس بقليل؛ (٢١)

عبدالاعلى مولاى آل سام در باره مردى كه قصد سفر در ماه رمضان دارد از امام روايت مى‌كند كه فرمود: روزه‌اش را افطار مى‌كند هر چند كمى قبل از غروب خورشيد سفر كند.

مجهول بودن موسى بن جعفر در اين حديث، آن را غير قابل استناد كرده است .

٢. مرسله صدوق در «المقنع»:

وروي: ان خرج بعد الزوال فليفطر وليقض ذلك اليوم؛ (٢٢)

و روايت شده است كه اگر مسافر بعد از زوال بيرون رود بايد [روزه‌اش را [افطار و روزه آن روز را قضا كند.

(٢١) وسائل الشيعه، ج١٠، ص١٨٨، باب ٥ از ابواب من يصح منه الصوم، ح١٤.
(٢٢) همان، ص١٨٩، ح١٥.