عن أبي ابراهيم(ع)، قال: سألته عن رجل ورث مالاً و الرجل غائب، هل عليه زكاة؟ قال: لا حتى يقدم، قلت: أيزكّيه حين يقدم؟ قال: لا حتى يحول عليه الحول و هو عنده؛ (٩)

از امام كاظم(ع) در باره فردى پرسيدم كه مالى را به ارث مى‌برد در حالى كه غايب است، آيا زكات بر او واجب است؟ حضرت فرمودند: نه، تا وقتى كه باز گردد؛ عرض كردم: آيا وقتى باز مى‌گردد بايد زكات آن را بپردازد؟ حضرت فرمودند: نه، تا هنگامى كه سال بر آن مال نزد او بگذرد .

در نقل نخست، «فى يده» آمده است و در اين نقل «عنده» تعبير شده است كه هر دو به يك معناست و چنان كه گذشت نقل دوم در حقيقت تقطيع شده روايت نخست است.

روايت ششم، معتبره ديگر اسحاق بن عمار از امام كاظم (ع):

عن أبي الحسن الماضى(ع)، قال، قلت له: رجل خلّف عند أهله نفقة ألفين لسنتين، عليها زكاة؟ قال: إن كان شاهداً فعليه زكاة و إن كان غائباً فليس عليه زكاة؛ (١٠)

به امام كاظم (ع) عرض كردم كه مردى دو هزار درهم براى نفقه دو سال خانواده‌اش گذارده و به سفر رفته است، آيا به اين مال، زكات تعلق مى‌گيرد؟ حضرت فرمودند: اگر مرد حاضر باشد زكات بر او واجب است و اگر غايب باشد، خير.

(٩) وسائل الشيعه، ج٩، باب ٥ از ابواب من تجب عليه الزكاة، ح٣، ص٩٤.
(١٠) همان، باب ١٧ از ابواب زكاة الذهب و الفضة، ح١، ص١٧٢.