يدركا فلاميراث بينهما ولامهر إلا أن يكونا قد أدركا و رضيا، قلت: فإن أدرك أحدهما قبل الآخر؟ قال: يجوز ذلك عليه إن هو رضي، قلت: فان كان الرجل الذي أدرك قبل الجارية و رضي النكاح ثم مات قبل أن تدرك الجارية أترثه؟ قال: نعم، يعزل ميراثها منه حتى تدرك وتحلف بالله ما دعاها إلى أخذ الميراث إلاّرضاها بالتزويج ثم يدفع إليها الميراث و نصف المهر. قلت: فان ماتت الجارية و لم تكن أدركت أيرثها الزوج المدرك؟ قال: لا؛ لأنّ لها الخيار إذا ادركت، قلت: فان كان أبوها هو الذي زوّجها قبل أن تدرك؟ قال: يجوز عليها تزويج الاب و يجوز على الغلام و المهر على الاب للجارية؛ (٧)

از امام باقر(ع) در مورد پسر و دخترى پرسيدم كه ولى (٨) آنها قبل از بلوغ، آنها را به ازدواج يكديگر در مى‌آورد، حضرت فرمود: ازدواج آنها جايز است و هركدام از آن دو كه به سن بلوغ برسد، خيار فسخ و يا اجازه ازدواج را دارد و اگر هر دو قبل ازبلوغ بميرند، ميراث و مهريه‌اى ميان آن دو نخواهد بود، مگر در صورتى كه هر دو بالغ شوند و به ازدواج رضايت دهند. گفتم: اگر يكى از آن دو قبل از ديگرى بالغ شود؟ فرمود: براى او جايز است به ازدواج رضايت بدهد. گفتم: اگر مرد قبل از دختر به سن بلوغ برسد و به ازدواج رضايت دهد و پس از آن بميرد دختر قبل از آنكه به سن بلوغ برسد، از او ارث مى‌برد؟ فرمود: بله، ارث او كنار گذاشته مى‌شود تا به سن بلوغ برسد و پس از آن قسم ياد مى‌كند كه هدفش از پذيرش ازدواج، گرفتن ميراث نيست و واقعاً راضى به ازدواج بوده، آنگاه به او ارث و نصف مهريه داده مى‌شود. گفتم: اگر دختر قبل از بلوغ بميرد، آيا شوهرش كه به سن بلوغ

(٧) وسائل الشيعه، ج٢٦، ص٢١٩، باب ١١ از ابواب ميراث الازواج، ح١.
(٨) مراد از ولىّ، ولى عرفى است ، نه شرعى، به قرينه اين كه در آخر حديث سؤال از تزويج پدر شده است، ر.ك: جواهر الكلام، ج٣٩، ص٢٠٣.