الف: آيه بيان احكام را با تأكيد بر اين مطلب به پايان مى‌برد كه اين احكام از جانب خداوند دانا به مصالح بندگان و آگاه از خواسته‌ها و نيت‌هايشان، تشريع شده است.

ب: در اين آيه و آيات بعد از آن كه ارتباط كامل با آن دارند بر امتثال احكام و حدود خداوند تأكيد شده و از عصيان در برابر آنها تحذير شده است.

نكته دوم: فلسفه تشريع

خداوند احكام بسيارى را در اين آيه تشريع كرده كه به برخى از وجوه حكمت آن اشاره مى‌كنيم:

١. قرآن كريم در نظام ارث، اهميت زيادى براى زوجيت قائل شده است، از جمله:

١-١. قرآن، زوجيت را يكى از اسباب موجب ارث قرار داده است و بدين طريق براى آن احترام و جايگاه زوجيت را پاس داشته است.

١-٢. آن را، هم رتبه با نسب قرارداد در حالى كه ديگر اسباب را در تمامى طبقات، پس از نسب دانسته است.

١-٣. آن را با تمامى طبقات ارث نسبى جمع كرده، در حالى كه در نسب، برخى حاجب و مانع ديگرى مى‌شوند و طبقه سابق، حاجب طبقه بعدى است. به‌عبارت ديگر، زوجيّت بر طبقاتى از نسب كه محجوب هستند، مقدم داشته شده است .

١-٤. ارث زوجيّت را فريضه ـ سهم مقرر در كتاب ـ قرار داده و براى آن دو