ب: وقوع طلاق بائن: وقوع هريك از انواع طلاق بائن، خواه با عدّه يا بدون آن، موجب نفى ارث است؛ چون ملاك در توارث، صدق عنوان زوجيّت است كه به سبب طلاق و منتفى‌شدن ازدواج، مرتفع شده است و داير مدار عده و مانند آن نيست. بنابراين، زنى كه سه طلاقه شده، زن مطلقه‌اى كه با او آميزش صورت‌نگرفته، مطلقه يائسه و مطلّقه به طلاق خلع و مبارات، از شوهرش ارث نمى‌برد؛ زيرا زوجيّت ميان آنها منتفى است و عنوان زوج و زوجه بر آنها صدق نمى‌كند. (٣)

ج: فسخ عقد نكاح: با فسخ عقد نكاح، ارث نيز مرتفع مى‌ شود. (٤)

٢ ـ ١. شارع بر برخى از عقود همچون عقد نكاح غير مسلمانان رابه رسميت شناخته و احكام زوجيت را بر آن مترتب مى‌داند، هر چند ممكن است عقد آنان از نظر شارع فاسد باشد. در اين موارد، شارع دايره زوجيّت را توسعه داده و ازدواج هر قومى را محترم شمرده و بر اهل هر آيينى، آنچه را جايز و حلال بدانند، جايز دانسته. (٥) و بر ازدواج آنان، آثارى همچون زوجيّت و نسب و مانند آن را مترتب مى‌كند. بنابراين، هر كس از نظر شارع، زوج و زوجه محسوب شود، موضوع حكم ارث خواهد بود؛ در نتيجه اگر اهل كتاب در دعواى خودشان، به محكمه اسلامى مراجعه كنند، براساس آيه قرآن در مورد ارث زوجين، ميان آنها حكم خواهد شد.

(٣) جواهر الكلام، ج٣٩، ص١٩٧.
(٤) همان، ص١٩٦ ـ ١٩٨.
(٥) وسائل الشيعه، ج٢٦، ص ٣١٩، باب ٣ از ابواب ميراث المجوس، ح١. از عبداللّه‌ بن سنان نيز روايت شده كه فردى نزد امام صادق(ع) مجوسيى را قذف كرد، امام فرمود: ساكت باش(صه). آن مرد گفت او با مادر و خواهرش ازدواج مى‌كند، حضرت فرمود: در دين آنان چنين عملى ازدواج محسوب مى‌شود: وسائل الشيعه، ج٢٦، ص٣١٩، باب ٢ از ابواب ميراث المجوس، ح١.