٥. مؤلف، در بيان اقوال فقهاى عامه، بويژه ائمه مذاهب چهارگانه، گرچه گاهى نام كامل آنها را ثبت كرده، اما در موارد فراوانى نيز از علامت اختصارى «ش» براى شافعى، «ح» براى ابوحنيفه، «ك» براى مالك، «د» براى احمد، «ر» براى ثورى، «ق» براى اسحاق، «ع» براى اوزاعى ،«ف» براى ابويوسف و «م» براى محمد استفاده كرده است (٦٣). البته، اين روش را از اواخر كتاب طهارت در پيش گرفته و قبل از آن اسامى را بدون علائم اختصارى ذكر كرده است. (٦٤)

٦. مؤلف كتاب المؤتلف با حذف يا يكى‌كردن دو يا چند مسئله يا انتقال آن به بابى ديگر، حدود نصف كتاب مسائل الخلاف را حذف و نصف ديگرآن را باقى گذاشته است.

مؤلف در مواردى، برخى عناوين فقهى را نيز تغيير داده است، مانند تغيير عنوان كتاب الضحايا به «كتاب الضحايا و العقيقه» و كتاب الباغى به «كتاب قتال أهل البغي» و كتاب العدة به «كتاب العدد».

(٦٢) مانند مسائل ٧٥ و ٩٥ كتاب طهارت.
(٦٣) مراد، محمد بن حسن بن فرقد دمشقى، معروف به شيبانى (م ١٨٩ هـ . ق) است (ر . ك: تاريخ فقه و فقها، ص ٨٩).
(٦٤) المؤتلف، ج ١، ص ٧٣.