مطلب مورد نظر، اشكالى ندارد. افزايش كليد واژه‌ها يكى از عوامل مؤثر در تسهيل جستجو است، اما بايد، با ذوق عرفى و نگاه فنّى صورت پذيرد. اگر دو عنوان مفرد و جمع، تفاوت چندانى نداشته باشند، به يكى از آنها اكتفا مى‌شود، مانند «آيات» و «آية».

بنابر اين روشن شد كه قوام اين دايرة المعارف به مدخل‌هاى اصلى است و اين مدخل‌ها به مثابه ركن و اساس آن است؛ زيرا مجموعه مباحث مدخل‌هاى اصلى، نمايانگر همه مسائل و مباحث فقهى هستند كه با انجام اين بحث‌ها، همه مطالب فقهى مورد بحث قرار مى‌گيرد. آوردن مدخل‌هاى ديگر (مدخل‌هاى فرعى، تركيبى و راهنما) در واقع به جهت مراعات نكات فنّى و ذوقى از قبيل تسهيل كار براى خواننده و پرهيز از تكرار بوده است .

به ديگر سخن: غرض اصلى و اوّلى و مقصود نهايى در دايرة المعارف، با آوردن مدخل‌هاى اصلى عينيّت و تحقق مى‌يابد و ساير عناوين، هدف ثانونى و تكميلى بوده و ثانياً و بالعرض مرادند.

چهارم، ترتيب مدخل‌ها:

١. ترتيب مدخل‌ها مطابق ترتيب حروف الفبا است.

٢. در رعايت ترتيب، ريشه كلمه مد نظر نيست بلكه كلمه به همان صورتى كه در فقه متداول است هر چند مزيد يا وصف يا جمع باشد، مورد توجه قرار مى‌گيرد.

٣.در تقديم و تأخير مدخل، صورت گفتارى يك واژه بر صورت نوشتارى آن مقدم است؛ زيرا در زبان عربى اصل بر گفتار است، و نوشتار مستند به گفتار است.

٤. همزه بر الف مقدم است، مثلاً «أئمة» قبل از «آمّة» و لفظ «بئر» قبل از «باءة» قرار مى‌گيرد.

٥. حرف مشدّد دو حرف حساب مى‌شود، مثلاً لفظ «إمامة» قبل از «أمّ» قرار مى‌گيرد.