ـ اولويت لفظ مفرد بر الفاظ تثنيه و جمع، بر اين اساس، لفظ«مهر» مثلاً نسبت به «صداق» از استعمال و شهرت بيشترى برخوردار است، از اين رو لفظ «مهر» به عنوان مدخل اصلى تعيين شده و «صداق» به آن ارجاع داده مى‌شود.

روشن است كه اين قسم در عرض اقسام سه گانه پيشين نيست بلكه در طول آنها قراردارد؛ زيرا عنوانى كه به آن ارجاع داده مى‌شود، گاه اصلى و گاه فرعى است.

اين قسم شامل موارد زير مى‌شود:

ـ مترادف مانند «قراض» و «مضاربه».

ـ مشتق مانند «امام» و «امامة»،

ـ موازى مانند «اتحاد افق» و «تعدد افق»،

ـ عموم و خصوص مطلق مانند «ابن الزنا» و «ولدالزنا»،.

موارد زير داخل اين قسم نيستند:

ـ اختلاف دو لفظ به جهت اعلال مانند «ائتزار» و «اتّزار» و «ايتزار» كه يك مدخل قرار داده شده‌اند نه سه مدخل كه يكى به ديگرى ارجاع شود.

ـ اختلاف دو لفظ از نظر مفرد و يا تثنيه و جمع بودن مانند «اب» و «آباء». اين موارد در واقع يك عنوان هستند مگر اين كه در يكى خصوصيتى وجود داشته باشد، مانند «اب» و «ابوان» كه ابوان در باب ارث موضوع احكامى است و كسى كه قرابت ابوينى داشته باشد، در مقدار و نحوه ارث خصوصيتى دارد.

با اين همه، آوردن مفرد و جمع و احياناً تثنيه به منظور دستيابى آسان خوانندگان به