فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٤ - وجوه شرعى در نظام اسلامى میزگرد محّمد محمّدی گیلانی

تا به مقدار كفايت يك سال مى‌فرمايد:

«فان فضل عنهم شى‌ء فهو للوالى فان عجز او نقص عن استغنائهم كان على الوالى ان ينفق من عنده بقدر ما يستغنون به...»

اگر از مخارج سالانه سادات افزون بود، مال والى است و اگر كمبودى باشد، والى و امام، بايد جبران كنند.

اگر نصف خمس، ملك فقرا بود كه معنى نداشت كم و زياد آن را امام عهده دار باشد، اين خود، نشانه خوبى است بر اين كه سادات، بايد از خمس، اداره شوند، نه اين كه نصف آن، حتما مال آنان است.

فقه اهل بيت: جناب آقاى يزدى فرموديد: فقيه جامع الشرايط، ولايت دارد لطفا توضيح دهيد كه چه شرايطى منظور است؟

آيت اللّه‌ يزدى:شرايط زيادى است. فقاهت شرط اصلى است. فقاهت به معناى اين كه به تعبير معصوم: كلام ما را، نظر ما را و مبناى ما را بفهمد. و بفهمد ما چه چيزى را مى‌گوييم. در مقبوله عمر بن حنظلة آمده است:

«سالت اباعبداللّه‌،عليه السلام، عن رجلين ...: قلت فكيف يصنعان؟ قال ينظران من كان منكم ممن قد روى حديثنا و نظر فى حلالنا و حرامنا و عرف احكامنا فليرضوا به حكما فانى قد جعلته عليكم حاكما...» (١٦)

تكيه بر كلمه «منكم» و تكرار كلمه «نا» به جاى «احكام اللّه‌» «حلال اللّه‌» و «حرام اللّه‌» مبين اين نكته است كه بايد، نظر و مبناى ائمه،عليهم السلام، را بفهمد.

و همچنين پاسخى كه حضرت بقية اللّه‌، عجل اللّه‌ تعالى فرجه، در جواب