«محمد بن مسلم عن احدهما(ع) انه قال فى التى تحيض فى كل ثلاثة اشهر مرة او فى ستة او فى سبعة اشهر و المستحاضة التى لم‌تبلغ الحيض و التى تحيض مرة و يرتفع مرة و التى لاتطمع فى الولد و التى قد ارتفع حيضها و زعمت انها لم تياس و التى ترى الصفرة من حيض ليس بمستقيم؟ فذكر ان عدة هؤلاء كلهن ثلاثة اشهر.» (٣٨)

درباره زنى كه در هر سه ماه، يك بار عادت مى‌شود و يا در هر شش ماه يا هفت ماه و نيز زنى كه استحاضه مى‌بيند، ولى به سن قاعدگى نرسيده است و همچنين زنى كه يك بار عادت مى‌شود و بار ديگر از او رخت بر مى‌بندد و زنى كه ميلى به فرزند ندارد و زنى كه عادتش رخت بر بسته، ولى خود را نااميد از قاعدگى نمى‌انگارد و نيز كسى كه خونهاى زرد رنگى از قاعدگى نابسامان مى‌بيند، فرمود: عده همه اينان سه ماه است.

در اين روايت، سخن از زنى به ميان آمده است كه ميلى به فرزند ندارد و اين، همان كسى است كه باردار نمى‌شود و فرزند نمى‌آورد، پس با ديگر روايات پيشين معارض است.

ولى بعيد نيست كه بتوان گفت: ظاهر سياق حديث اين است كه در پى بر شمارى دسته‌هايى از زنان كه از وضعيت عادى و متعارف بيرونند، بدين سان، منظور از اين دسته، به اين قرينه كه اطلاق آن در برگيرنده كسى است كه قاعدگى بسامانى از جهت مدت و عدد دارد، تنها، زنى است كه نازا بوده و در طول زمانها باردار نگرديد، با اين كه شوهرى دور از هر گونه بيمارى داشته است. اين نازايى، در پى پديده‌اى ويژه و ناشناخته است و در

(٣٨)وسائل الشيعه ، ج١٥، ص٤١٠.