فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١١٣ - بررسى فقهى حكم عده زنان بدون رحم آيت اللّه محمد مؤمن

زن طلاق گرفته، در خانه‌اش عده مى‌نشيند و او را نشايد كه تا عده‌اش به سر نيامده از خانه بيرون رود. عده او، سه قرء يا سه ماه است مگر اين كه عادت شود.

به هر روى، سخن در اين مساله پس از اقامه دليل بر عده نداشتن زن نااميد از عادت و خردسال و لازم نشمردن عده در اين دو دسته است. حال، زنى را كه رحم او بيرون كشيده شده، بايد از اين دو دسته به شمار آورد يا خير؟ به ديگر سخن، آيا مى‌توان دليلى يافت كه طلاق زن بدون رحم، از طلاقهاى «بائن» است، تا مانند زن نااميد از قاعدگى و خردسال، عده‌اى بر او نباشد، يا خير؟

بررسى روايات

براى يكسان شمردن زن بدون رحم با اين دو گروه، مى‌توان به دسته‌هايى از روايات استدلال كرد.

دسته نخست:رواياتى كه دلالت دارند بر لازم نبودن عده بر كسى كه همسانهايش آبستن نمى‌شوند:

١. روايتى از كتابهاى: «كافى»، «تهذيب» و «استبصار»، با سند صحيح از صفوان از محمد بن حكيم از محمد بن مسلم از امام باقر(ع) كه فرمود:

«التى لاتحبل مثلها لا عدة عليها» (٢٩)

زنى كه مانندش باردار نمى‌شود، عده‌اى بر او نيست.

سخن در اين روايت درباره سند و دلالت آن است.

درباره سند آن، بايد گفت: كسى كه در درستى گفتارش درنگ شود جز محمد بن حكيم نيست. او، گرچه بپذيريم كه همان خثعمى است، ولى بر راستگويى وى تصريح