پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧ - آيين زندگى

آيين زندگى

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

وَ اعْلَمْ أَنَّ مَنْ كانَتْ مَطِيَّتُهُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ فَإِنَّهُ يُسارُ بِهِ وَإِنْ كانَ لا يَسيرُ. أَبَى اللّهُ إِلاّ خَرابَ الدُّنيا وَ عِمارَةَ الاخِرَةِ.

يا بُنَىَّ! فَإنْ تَزْهَدْ فيما زَهَّدَكَ اللّهُ فِيهِ مَنَ الدُّنْيَا وَ تَعْزِفْ نَفْسَكَ عَنْها فَهِى أَهْلُ ذلِكَ، وَ إِنْ كُنْتَ غَيْرَ قابِلِ نَصيحَتِى إِيّاكَ فِيهَا فَاعْلَمْ يَقيِناً أَنَّكَ لَنْ تَبْلُغَ أَمَلَكَ وَ لَنْ تَعْدُوَ أَجَلَكَ وَاِنَّكَ فِى سَبيِلِ مَنْ كانَ قَبْلَكَ فَاخْفِضْ فِى الطَّلَبِ، وَ أَجْمِلْ فِى الْمُكْتَسَبِ فَاِنَّهُ رُبَّ طَلَب قَدْ جَرَّ إِلى حَرَب وَ لَيْسَ كُلُّ طالِب بِناج وَ كُلُّ مُجْمِل بِمُحْتاج، وَ أَكْرِمْ نَفْسَكَ كُلَّ دَنِيَّة وَ إنْ سَاقَتْكَ إِلىَ رَغْبَة، فَاِنَّكَ لَنْ تَعْتاضَ بِما تَبْذُلُ مِنْ نَفْسِكَ عِوَضاً؛

و بدان! هر كه شب و روز مركب اوست، او را براند گرچه وى ايستاده ماند. خداوند جز ويرانى دنيا و آبادانى آخرت را نخواسته است.

اى پسرم! اگر آن‌گونه كه خداوند تو را از دنيا بازداشته است، خود را از آن بازداشتى، دنيا شايسته اين است و اگر نصيحت مرا درباره دنيا پذيرا نبودى، به يقين بدان كه تو هرگز به آرزويت دست نخواهى يافت و از اجل خود، روى نتوانى برتافت. بدان كه تو در راه كسانى قدم بر مى‌دارى كه پيش از تو بودند، پس در طلب دنيا مدارا كن و آرام باش و در راه تحصيل آن به نيكى عمل كن! چه بسا طلب‌كردنى كه به از دست دادن سرمايه انجامد. نه هر جوينده‌اى، يابنده است و نه هر ميانه‌روى، محتاج. خود را از هر پستى گرامى بدار، هر چند كه تو را به مرادت رساند؛ زيرا هرگز برابر آنچه [از دين و آبروى خود] صرف مى‌كنى، عوض نخواهى گرفت.