نيز رهنمودهايى ارائه مى‌فرمايند. در واقع، مقصود حضرت(عليه السلام) آن است كه انسان به قله رفيع زهد و مرتبه ايده‌آل اعراض از دنيا برسد و كاملا دل خود را از دنيا تهى سازد، ولى به محض اين كه در اين مسير اندكى احساس ناتوانى كرد، اجازه نمى‌دهند تا دل را خانه امنِ رغبتِ دنيا سازد و قلب خود را از عشق به دنيا و متاع آن پرنمايد. درست است كه آدمى چاره‌اى جز تلاش در دنيا ندارد. شبانه‌روز تلاش مى‌كند تا زندگى دنياى خود را بگذراند، ولى نبايد ذره‌اى دل به لذت‌هاى دنيا بسته و دنيا را هدف خود قرار دهد.

مرتبه ايده‌آل زهد، آن است كه انسان هيچ كارى را در دنيا به خاطر لذت دنيوى آن انجام ندهد و هر كارى را به خاطر رضايت خداوند سبحان دنبال كند و اين اعمال را صرفاً به خاطر تأثيرى كه در سعادت ابدى دارد، انجام دهد. اما بر كسانى كه چنين همتى ندارند و نمى‌توانند به طور كامل دل از دنيا تهى سازند، لازم است به قدر توان به دستورهاى معتدل‌تر عمل كنند. اين‌گونه نيست كه صد در صد از زهدورزى معاف باشند. وَ اِنْ كُنْتَ غَيْرَ قابِلِ نَصيحَتى اِيّاكَ فِيها فَاعْلَمْ يَقيناً اَنَّكَ لَنْ تَبْلُغَ أَمَلَك...؛ اگر نصيحت مرا قبول نكرديد و يا در عمل به آن، كاملا دنيا را طلاق نداديد و از آن دل نكنديد و اگر هنوز تمايلات و محبت‌هايى نسبت به دنيا در گوشه دلتان خانه دارد و نمى‌توانيد از آنها كاملا صرف نظر كنيد و اگر هم‌چنان در پى تحصيل و نيل به آرزوهاى دنيوى خود هستيد، بدانيد كه هيچ كس در اين دنيا به همه آرزويش نرسيده است و نمى‌رسد. پس شما هم كمى مدارا كنيد و در آرزوهاى خود، اعتدال را رعايت كنيد. شما اگرچه آن مرحله ايده‌آل زهد را كه همان توجه به خدا و آخرت است، كنار گذاشتيد و نتوانستيد كاملا به دنيا بى‌توجه باشيد و در اين دنيا به دنبال خواسته‌ها و آرزوهايى مى‌باشيد، بايد توجه داشته باشيد كه مبادا به آرزوهاى دور و دراز دل ببنديد و هر چه دلتان خواست دنبال كنيد و بلند پروازى‌هايى دنيوى داشته باشيد و تمام عمر خود را صرف تحصيل آن آرزوها نماييد و تمام فكر و ذهن شما را آن آرزوها پركند!! چون آنهايى كه تمام عمرشان را صرف دنيا كردند دنيا همه خواسته‌هايشان را تأمين نكرده و به تمام آرزوهايشان پاسخ نداده است.

دنيا، محل تزاحم است و در آن تمام آرزوها و خواسته‌هاى انسان، فرصت تحقق نمى‌يابند. چه بسا آن چه را كه شما مى‌خواهيد، ديگران هم بخواهند و اين‌گونه نيست كه همه

‌