پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٢٧ - فرصت هاى طلايى

فرصت‌هاى طلايى

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

وَمِنَ الْحَزْمِ الْعَزْمُ، وَ مِنْ سَبَبِ الْحِرْمانِ اَلتَّوانىّ، لَيْسَ كُلُّ طالِب يُصِيبُ وَ لا كُلُّ راكِب يَؤُوبُ وَ مِنَ الْفَسادِ إِضاعَةُ الزّادِ، وَلِكُلِّ اَمْر عاقِبَةٌ، رُبَّ يَسير اَنْمى مِنْ كَثير، وَ لا خَيْرَ فِى مُعِين مَهِين، وَ لا تَبيتَنَّ مِنْ أَمْر عَلى عُذْر، مَنْ حَلِمَ سادَ وَ مَنْ تَفَهَّمَ اِزْدادَ، وَ لِقاءُ أَهْلِ الْخَيْرِ عِمارَةُ الْقَلْبِ، ساهِلِ الدَّهْرَ ما ذلَّ لَكَ قَعُودُهُ؛

و از دورانديشى، عزم و اراده است و از اسباب نامرادى، سستى است. هر جوينده‌اى، يابنده نيست و هر مسافرى باز نمى گردد. از جمله زيان‌ها و تبه‌كارى‌ها، ضايع نمودن توشه مى‌باشد. هر كارى را پايان و انجامى است. چه بسا نفع اندك كه بهتر از فراوان آن است. يار و ياور بى‌قدر، قيمت و سودى ندارد. در حالى كه عذرى را بر ذمّه دارى شب را مگذران! هر كه حلم پيشه كرد، بزرگوار شد. هر كه در پى فهميدن رفت، علم افزود. ديدار اهل خير، موجب آبادى دل است. تا مركب روزگار رام توست آن را آسان گير!

گاهى انسان به گمان اين كه در آينده وقت بيشتر و فرصت بهترى براى انجام كارها و تحقق مقاصد خود داشت، فرصت فراهم شده را از كف مى‌دهد. معمولا در اين مورد، تسويف و عدم تدبير دقيق باعث مى‌شود كه آدمى از نعمت و خيرى كه خداوند متعال براى او مقدّر فرموده است محروم گردد. شيطان دايماً وسوسه مى‌كند كه دير نمى‌شود، در آينده امكانات بيشترى فراهم خواهد شد و اين كار را بهتر مى‌توان انجام داد و... . براى اين كه انسان در دام اين وسوسه‌هاى شيطانى نيفتد، اميرالمؤمنين على(عليه السلام) هشدار مى‌دهند كه احتياط هميشه در اين