ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٣ - آرى ، چنين بود على بن ابي طالب عليه السلام

عليه [١] ( بدانيد من با دو گروه از انسانها خواهم جنگيد : گروهى كه چيزى را ادعا كند كه از آن او نيست و گروهى كه از پذيرش حق و عدالت كه بر او است ، جلوگيرى كند ) .
اين دو گروه مؤثرترين گروه‌ها و اشخاص در برهم زدن زندگى اجتماعى و مختل كردن قوانين اداره كنندهء جامعه مى باشند .
٨٤ - قد كنت و ما اهدّد بالحرب و لا ارهب بالضّرب و انا على ما قد وعدنى ربّى من النّصر [٢] ( من با تكيه به آن وعده اى كه پروردگارم در بارهء پيروزى بمن داده است ، هرگز با جنگ تهديد نشده و از ضرب شمشير به هراس نيفتاده‌ام ) .
علم و عقيدهء امير المؤمنين ( ع ) باين كه در همهء لحظات « حيات معقول » كه سپرى ميكند پيروز است و هيچ شكستى ندارد ، ممكن است به دو نوع عمده مستند باشد : نوع يكم - توفيق آن حضرت در بدست آوردن « حيات معقول » است كه همهء لحظاتش در پيشگاه الهى مى گذرد و همواره پيروز است .
نوع دوم - وعدهء خاص كه يا از پيامبر اكرم شنيده بود كه مستند به وحى است و يا به استناد بر الهام قلب پاكش بوده است كه قانون اساسى روح است .
٨٥ - ايّها النّاس انّى و اللَّه ما احثّكم على طاعة الَّا اسبقكم اليها و لا انهاكم عن معصية الَّا اتناهى قبلكم عنها [٣] ( اى مردم ، سوگند بخدا ، من شما را بهيچ اطاعتى تحريك نميكنم مگر اين كه خودم به آن اطاعت پيش از شما سبقت مى گيرم و شما را از هيچ معصيتى نهى نميكنم مگر اين كه پيش از شما خودم از آن معصيت خوددارى ميكنم ) .

[١] خطبهء ١٧٨ ص ١٠٥ .
[٢] خطبهء ١٧٢ ص ١٠٧ .
[٣] خطبهء ١٧٣ ص ١٠٩ .