ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٧ - آرى ، چنين بود على بن ابي طالب عليه السلام

بخدا ، پيشوائى جز من سراغ داريد كه راه را بر شما هموار نمايد و شما را به راه خداوندى ارشاد كند ) .
بمن بگوئيد : كدامين حقيقت را از شما پوشاندم و كدامين صلاح يا فساد شما را گوشزد ننمودم آيا من ، بتنهائى در جامعهء شما كارهاى پيامبران و اوصياى آنان را با كمال اخلاص انجام ندادم آيا من فقط بگفتن قناعت ورزيدم و عمل نكردم آيا تأديب و تربيت عملى شما را بعهده نگرفته بودم پس شما چگونه رهبرى مى خواهيد و از آن رهبر كه مورد علاقهء شما است چه مى خواهيد ٩٠ - انّما مثلى بينكم مثل السّراج فى الظَّلمة ليستضيء به من ولجها ، فاسمعوا ايّها النّاس وعوا و احضروا آذان قلوبكم تفقهوا [١] ( جز اين نيست كه مثل من در ميان شما مثل چراغى است در تاريكى كه هر كس كه بآن نزديك شود ، از روشنائى آن برخوردار گردد . از من بشنويد اى مردم و بپذيريد و گوشهاى دلهايتان را باز كنيد تا بفهميد ) وجود اين انسان كامل نه تنها در ميان مردم آن دوران ، بلكه تا انسانى در روى زمين پيدا شود ، آن چراغ پر فروغ الهى است كه هر دو راه ضلالت و هدايت را روشن مى سازد ، هرگز گستاخى خفاشان جوامع از فروغ اين نور حيات بخش كه بوجود آورنده اش خدا است ، نخواهد كاست .
٩١ - انّ امرنا صعب مستصعب لا يحمله الَّا عبد مؤمن امتحن اللَّه قلبه للأيمان و لا يعى حديثنا الَّا صدور امينة و احلام رزينة [٢] ( امر ما مشكل و دشوار است ، اين امر را متحمل نمى شود مگر شخص با ايمان كه خداوند قلبش را براى ايمان آزمايش نموده است و حديث و داستان ما را نمى پذيرد

[١] خطبهء ١٨٥ ص ١٥١ .
[٢] خطبهء ١٨٧ ص ١٥٣ .