ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٨ - آرى ، چنين بود على بن ابي طالب عليه السلام

بازانى كر و گويندگانى لال ) .
آيا شما خواب رفتگان بيدار نما حاضران غايب از صحنهء زندگى واقعى ، چشم بازان كور ، گوش بازان كر مى دانيد كه حيات حقيقى شما را وداع گفته و بشكل اجسامى بىروح و ارواحى بىكالبد و بىعقل و وجدان در آورده است ٥١ - نحن شجرة النّبوّة و محطَّ الرّسالة و مختلف الملائكة و معادن العلم و ينابيع الحكمة ناصرنا و محبّنا ينتظر الرّحمة و عدوّنا و مبغضنا ينتظر السّطوة [١] ( مائيم درخت نبوت و محل نزول رسالت و ورود و خروج فرشتگان و معادن علم و چشمه سارهاى حكمت . كسى كه ياور و دوستدار ما باشد در انتظار رحمت است و كسى كه دشمن ما و با ما خصومت بورزد ، در انتظار غضب است ) .
٥٢ - لو تعلمون ما اعلم ممّا طوى عنكم غيبه اذا لخرجتم الى الصّعدات تبكون على اعمالكم و تلتدمون على انفسكم و لتركتم اموالكم لا حارس لها و لا خالف عليها و لهمّت كلّ امرء نفسه لا يلتفت الى غيرها و لكنّكم نسيتم ما ذكرّتم و أمنتم ما حذّرتم فتاه عنكم رأيكم و تشتّت عليكم امركم و لوددت انّ اللَّه فرّق بينى و بينكم و الحقنى بمن هو احقّ بى منكم . . .
[٢] ( اگر آن حقايقى را كه من مى دانم و پشت پردهء آنها از شما مخفى است ، مى دانستيد ، از منزلگاه‌هاى خود به روى زمين و جاده‌ها بيرون مى رفتيد و به اعمال خود مى گريستيد و به سر و سينهء خود مى كوفتيد و اموالتان را بدون نگهبان و حافظ رها مى كرديد و هر كسى فقط به حال خويشتن مى پرداخت و بكسى ديگر توجهى نداشت ولى آنچه را كه بشما تذكر داده شده بود .

[١] خطبهء ١٠٧ ص ٢١٤ .
[٢] خطبهء ١١٤ ص ٢٢٨ و ٢٢٩ .