ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٨٦ - معاد و آخرت در پيش است

و كمالات است كه در انسان و جهان قابل تحقق است ، اين خيرات و كمالات كه بالقوه و مخفى در استعدادهاى موجوداتست ، با حركت و سير در مسير هدايت قانونى و دستورات الهى به فعليت مى رسد كه در قلمرو انسانى بجهت اختيارى كه باو عنايت شده و با داشتن دو بعد اعتلا و سقوط : ( فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَتَقْواها ) [١] ( دو بعد انحراف و تقوى را به او الهام نموده است ) .
ممكن است استعداد خير و كمال او به فعليت برسد و ممكن است بعد سقوط وى فعليت پيدا كند . و بهر تقدير خداوند متعال مسير و قدرت دو نوع حركت را در انسان و جهان آماده كرده است . و چون نتايج نهائى اين حركت بزرگ و پر معنا در اين دنيا قابل تحقق نيست ، پس حتما دنياى ديگرى ضرورت دارد كه نتايج نهائى آن دو نوع حركت فعليت پيدا كند .
ب - نزول آيات فراوانى در قرآن مجيد است كه بيانات مختلف روز معاد در دنبالهء آن ابديت را گوشزد مى كند ، و چنانكه در مبحث گذشته ديديم شمارهء اين آيات متجاوز از ٧٦٢ آيه است . امير المؤمنين عليه السلام در جملات مورد تفسير مى فرمايد : چنين روز بزرگى كه روز آخر ، آخرت ، معاد ناميده مى شود ، پيش روى ما است و ما هر لحظه بآن نزديك مى شويم .
١٠ ، ١٣ - و لكلّ منهما بنون ، فكونوا من أبناء الآخرة و لا تكونوا من أبناء الدّنيا ، فإنّ كلّ ولد سيلحق بأبيه يوم القيامة ( و براى هر يك از دنيا و آخرت فرزندانيست ( علاقمندانيست ) شما از فرزندان آخرت باشيد و از فرزندان دنيا مباشيد ، زيرا هر فرزندى در روز قيامت به پدرش ملحق مى شود ) .

[١] الشمس آيهء ٨ .