ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١١ - آرى ، چنين بود على بن ابي طالب عليه السلام

آن آب از چاه خود من هستم ، از آن حوض بيرون نخواهند آمد و به آن حوض بر نخواهند گشت .
[ اين معنى ابهامانگيز است . در نسخهء دكتر صبحى صالح بجاى « لا افرطن » ، لافرطن ثبت شده است و اين معنى روشنتر است : « حوضى براى آنان پرخواهم كرد كه ساقى آن خودم باشم ، يعنى آن نظم زندگى را كه من براى شما صلاح ديده‌ام كسى جز من توانائى هموار ساختن آنرا براى ورود و خروج ندارد .
١٣ - و اللَّه ما كتمت و شمة و لا كذبت كذبة [١] ( سوگند بخدا كلمه اى را مخفى نكرده‌ام و هيچ دروغى نگفته‌ام ) .
من هرگز با خويشتن مبارزه نمى كنم ، دروغ مبارزه با خويشتن است ، زيرا ابراز خلاف واقعيت كه جزئى از سطح آگاه روح شده است مبارزه با روح است .
١٤ - و اللَّه ما انكروا علىّ منكرا و لا جعلوا بينى و بينهم نصفا [٢] ( سوگند بخدا ، نه كار ناشايستى از من ديده‌اند و نه ميان من و خودشان انصاف ورزيده‌اند . ) آيا معلولى بدون علت روياروئى خصمانهء اين مردم با من ، بدون اين كه دليلى بر خصومت خود بياورند ، روشنترين دليل تباهى خرد و منطق در برابر هوى و هوسهاى انسانى است .
١٥ - الى اللَّه اشكو من معشر يعيشون جهّالا و يموتون ضلَّالا [٣] ( شكايت بخدا مى برم از گروهى كه نادان زندگى مى كنند و گمراه مى ميرند ) .
خداوندا ، چكنم با اين انسان نماهائى كه از علم مى گريزند و از رشد و كمال متنفرند ، زندگى آنها غوطه ور در جهالت ، مرگشان در گمراهى

[١] خطبهء ١٦ ص ٤٣ .
[٢] خطبهء ١٧ ص ٥٠ .
[٣] خطبهء ٢٢ ص ٥٥ .