ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٧٢ - آرى ، چنين بود على بن ابي طالب عليه السلام

عوامل تباه كننده روح شما را ملحق به ورشكست شدگان حيات نمايد .
١٢٣ - عرفت اللَّه سبحانه بفسخ العزائم و حلّ العقود [١] ( خداوند سبحان را با از بين بردن تصميمها و از هم باز كردن بسته‌ها شناختم ) .
دلى بيدار و عقلى آگاه مى خواهد كه بداند :
< شعر > اگر محول جان جهانيان نه قضاست چرا مجارى احوال بر خلاف رضاست بلى قضا است بهر نيك و بد عنان كش خلق بدان دليل كه تدبيرهاى جمله خطاست هزار نقش بر آرد زمانه و نبود يكى چنانكه در آئينهء تصور ماست < / شعر > انورى ١٢٤ - لو قد استوت قدماى من هذه المداحض لغيّرت اشياء [٢] ( اگر پاهايم از اين لغزشگاهها ( فتنه‌ها و آشوبها ) رها شود و بايستد ، اشيائى را تغيير خواهم داد ) .
آيا خواهيد گذاشت از اين خارستانها و سنگلاخها بگذريم و به مدينهء فاضله اى برسيم كه فقط در رؤياهاى حكماء موج ميرند و سپس فرو مى نشيند آيا فرصت خواهيد داد كه از اين امواج طوفانى تمايلات شيطانى اراذل و اوباش بگذريم و به ساحل مدنيت راستين كه همهء ابعاد انسانى شما را شكوفا خواهد ساخت برسيم آيا كمى مجال خواهيد داد كه تباهىهاى گذشته را از بين برده و به جامعهء الهى گام بگذاريم كه همهء انبياء و اوصيا و اوليا در بوجود آوردن آن ، زندگى خود را سپرى كرده اند

[١] شمارهء ٢٥٠ كلمات قصار ص ٢٠٧ .
[٢] شمارهء ٢٧٢ كلمات قصار ص ٢١٩ .