ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١٠ - پيش از آنكه عواقب وخيم حوادث گريبان شما را بگيرد ، بفريادهاى من گوش بدهيد

از آن خبر مى دهد : ( لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَأَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَالْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ) [١] ( ما پيامبران خود را با دلايل روشن فرستاديم و كتاب و ميزان صلاح و فساد و خير و شر را بوسيلهء آنان نازل كرديم تا مردم به عدالت قيام كنند ) .
پس فرياد پيامبران براى جلب و تحريك مردم به عمل به كتاب آسمانى و قوانين « حيات معقول » و عدالت ورزيدن بوده است . اگر همهء اوراق تاريخ را ورق بزنيم و در عوامل ناگواريها و تلخىهاى زندگى جوامع و سقوط تمدنها با دقت بنگريم ، چيزى جز بىاعتنايى و تخلف از راهنمائىها و فريادهاى پيامبران نخواهم ديد .
١٥ ، ٢٠ - فما يدرك بكم ثار و لا يبلغ بكم مرام ، دعوتكم إلى نصر إخوانكم فجرجرتم جرجرة الجمل الأسرّ و تثاقلتم تثاقل النّضو الأدبر . ثمّ خرج إلىّ منكم جنيد متذائب ضعيف كَأَنَّما يُساقُوْنَ إِلىَ الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُونَ » ( نه بوسيلهء شما خونى كه ريخته شده است جبران مى گردد و نه بيارى شما بمقصودى مى توان رسيد . هنگامى كه شما را براى كمك به برادرانتان دعوت نمودم ، مانند شتر زخم خورده ناله كرديد و مانند شتر مجروح از حركت باز ايستاديد و سنگينى كرديد ، سپس مشتى سرباز متزلزل و ناتوان بطرف من حركت كرديد ، مانند كسانى كه بسوى مرگ رانده مى شوند و فقط به نگريستن اكتفا مى كنند .

[١] الحديد آيهء ٢٥ .