ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٨٠ - معاد و آخرت در پيش است

فلم يبق منها الَّا صبابة كصبابة الأناء اصطبّها صابّها ( و نمانده است از دنيا مگر ته مانده اى در كاسه اى كه كسى آنرا در كاسه ريخته باشد ) .
اينست كه هر لحظه اى از زمان كه در آن قرار گرفته‌ايم ، بدانجهت كه لحظات بعدى در اختيار ما نيست و ممكن است زندگى ما پيش از فرا رسيدن آن لحظات به پايان برسد ، يا در امكانات و استعدادهاى فعلى ما نقص و كاهشى پيدا شود و علل موفقيتهاى ما از بين بروند لذا همان لحظه اى كه در آن قرار داريم ، با نظر به امكانات و استعدادهاى موجود مانند اينست كه ته مانده اى از امكانات و استعدادهاى گذشته در اختيار ما است و يا اصول و مبادى هستى مربوط به هستى آفرين ، مقدار كمى آن امكانات را به گنجايش اين لحظه در اختيار ما قرار داده است . اين همان مضمون بيتى است كه مى گويد :
< شعر > ما فات قضى و ما سيأتيك فأين قم فاغتنم الفرصة بين العدمين < / شعر > ( آنچه كه گذشته ، سپرى شده است و آنچه كه مى آيد آمدنش قطعى نيست و معلوم نيست كه چگونه خواهد آمد ، پس برخيز و ميان دو عدم را غنيمت بشمار ) ٩ - الا و ان الاخرة قد اقبلت ( بدانيد كه آخرت روى آورده است ) .
معاد و آخرت در پيش است همهء كتابهاى آسمانى كه پيش از قرآن براى بشر نازل شده است ، با نظر به ماهيت دين الهى كه اين كتابها آورده‌اند و با نظر به اطلاعاتى كه قرآن در بارهء محتويات آن كتابها بما مى دهد ، موضوع آخرت بعنوان يك اصل اساسى در آن كتب آسمانى گوشزد شده است . در قرآن مجيد موضوع معاد و آخرت با اهميت فوق العاده اى مطرح شده است و جاى كمترين ترديد