ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٣ - آرى ، چنين بود على بن ابي طالب عليه السلام

٤٣ - فاسئلونى قبل ان تفقدونى ، فو الَّذى نفسى بيده لا تسألونى عن شيئى فيما بينكم و بين السّاعة و لا عن فئة تهدى مائة و تضلّ مائة الَّا انبأتكم بناعقها و قائدها و سائقها و مناخ ركابها و محطَّ رحالها و من يقتل من اهلها قتلا و يموت منهم موتا و لو قد فقدتمونى و نزلت بكم كرائه الأمور و حوازب الخطوب لأطرق كثير من السّائلين و فشل كثير من المسئولين [١] ( از من بپرسيد پيش از آنكه من از ميان شما گم شوم ، سوگند به آن خدائى كه جان من بدست او است ، سؤال نخواهيد كرد از من ، در بارهء اين برهه از زمان كه شما در آن زندگى مى كنيد تا ساعتنهائى ، و نه در بارهء گروهى كه صد نفر را هدايت و صد نفر را گمراه ميكند ، مگر اين كه خبر خواهم داد به نعره زنندهء ( دعوت كننده ) آن ، و رهبر و توجيه كننده آن و جايگاه نشستن سواران آن گروه و جايگاهى كه در آن بار و توشه خواهند انداخت ، و خبر خواهم داد از كشته شدگان آن گروه و كسانى كه با مرگ طبيعى خواهند مرد . اگر من از ميان شما بروم و رويدادهاى ناگوار بر شما فرود آيد و خطرهاى سخت سراغتان را بگيرد ، سؤال كنندگان براى دريافت واقعيات سرپائين خواهند انداخت ( چون كسى را نخواهند يافت كه پاسخشان را بگويد ) وعدهء زيادى از آنانكه مورد سؤال قرار خواهند گرفت شكست خواهند خورد ) .
تا از دست شما نرفته‌ام ، مجهولات خود را با من در ميان بگذاريد ، زيرا اخبار همه رويدادهاى سرنوشت بشرى را بمن اطلاع داده‌اند .
٤٤ - و لقد اصبحت الأمم تخاف ظلم رعاتها و اصبحت اخاف ظلم رعيّتى . استنفرتكم للجهاد فلم تنفروا و اسمعتكم فلم تسمعوا و دعوتكم سرّا و جهرا فلم تستجيبوا و نصحت لكم فلم تقبلوا . أ شهود كغيّاب و عبيد كأرباب

[١] خطبهء ٩١ ص ١٨٣ .