تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب
(١)
مسئله چهاردهم غيبت
٧٠٢ ص
(٢)
امر اول حرمت غيبت
٧٠٢ ص
(٣)
استدلال بآيات جهت حرمت غيبت
٧٠٢ ص
(٤)
استدلال باخبار جهت حرمت غيبت
٧٠٣ ص
(٥)
كبيره بودن غيبت
٧١١ ص
(٦)
دخول صبى مميز در حكم بحرمت غيبت
٧١٣ ص
(٧)
معناى غيبت
٧١٧ ص
(٨)
كلام صاحب صحاح اللغة و دقت در آن
٧١٩ ص
(٩)
مقاله مرحوم شهيد ثانى در كشف الريبه
٧٢١ ص
(١٠)
مقاله مرحوم مصنف
٧٢٤ ص
(١١)
حرمت افشاء عيب مردم
٧٣٤ ص
(١٢)
امورى كه موجب تحقق غيبت مىباشند
٧٤٠ ص
(١٣)
مقصود از ذكر
٧٤٣ ص
(١٤)
دواعى غيبت
٧٤٥ ص
(١٥)
اعتبار حضور مخاطب و عدم اعتبار آن در تحقق غيبت
٧٤٨ ص
(١٦)
حكم غيبت شخص مردد بين اشخاص
٧٥٢ ص
(١٧)
مقاله مرحوم محقق كركى در جامع المقاصد
٧٥٤ ص
(١٨)
مقاله مرحوم مصنف
٧٥٦ ص
(١٩)
امر دوم در بيان كفارهاى كه غيبت را محو مىكند
٧٥٨ ص
(٢٠)
امر سوم در بيان مستثنيات غيبت
٧٧٠ ص
(٢١)
جواز و عدم جواز غيبت متجاهر در غير گناهى كه علنا مرتكب مىشود
٧٨٠ ص
(٢٢)
مقصود از متجاهر
٧٨٣ ص
(٢٣)
فرع فقهى
٧٨٣ ص
(٢٤)
استظهار مرحوم مصنف
٧٩٠ ص
(٢٥)
بقيه صورى كه غيبت در آنها جايز است
٧٩٦ ص
(٢٦)
امر چهارم استماع و گوش دادن غيبت
٨١١ ص
(٢٧)
وجوب رد غيبت
٨١٩ ص
(٢٨)
فرق بين رد و نهى از غيبت
٨٢١ ص
(٢٩)
تضاعف عقاب در ذو اللسانين
٨٢١ ص
(٣٠)
خاتمه بحث در شرح برخى از حقوق مسلمان بر برادر مسلمانش
٨٢٧ ص
(٣١)
مسئله پانزدهم حرمت قمار
٨٣٨ ص
(٣٢)
مسئله اول بازى با آلات قمار با عوض
٨٣٩ ص
(٣٣)
مسئله دوم بازى با آلات قمار بدون عوض
٨٣٩ ص
(٣٤)
مسئله سوم بازى با غير آلات قمار با عوض
٨٤٧ ص
(٣٥)
مسئله چهارم مسابقه گذاردن در بازيهائى كه نصى بر جوازش نرسيده و عوضى نيز بر آن قرار نگذارند
٨٦٠ ص
(٣٦)
مسئله شانزدهم قيادت و واسطه شدن در فعل حرام
٨٧٠ ص
(٣٧)
مسئله هفدهم قيافهشناسى
٨٧٢ ص
(٣٨)
مسئله هيجدهم دروغ
٨٧٧ ص
(٣٩)
مقام اول كبيره بودن دروغ
٨٧٧ ص
(٤٠)
توريه و حكم آن
٨٩٣ ص
(٤١)
مقام دوم مجوزات دروغ
٩٠٣ ص
(٤٢)
امر اول
٩٠٤ ص
(٤٣)
حكم عقود و ايقاعات و اقوال محرمه در صورت اكراه
٩١٧ ص
(٤٤)
توجيه كلمات صادره از حضرات معصومين عليهم السلام در مقام تقيه
٩٢٥ ص
(٤٥)
امر دوم از مجوزات دروغ
٩٢٧ ص
(٤٦)
نقل اخبار داله بر جواز كذب بمنظور اصلاح
٩٢٨ ص
(٤٧)
مسئله نوزدهم حرمت كهانت
٩٣٣ ص
(٤٨)
مسئله بيستم حرمت لهو
٩٤٣ ص
(٤٩)
نقل اخبار داله بر حرمت لهو
٩٤٩ ص
(٥٠)
اشكال و ترديد در معناى لهو
٩٥١ ص
(٥١)
فرق بين عنوان لعب و لهو
٩٥٥ ص
(٥٢)
مسئله بيست و يكم حرمت مدح نمودن كسى را كه استحقاق آنرا ندارد يا مستحق مذمت مىباشد
٩٦٠ ص
(٥٣)
مسئله بيست و دوم حرمت كمك به ظالمين در ظلمشان
٩٦٤ ص
(٥٤)
حكم عمل مباح براى ظلمه و نقل روايات
٩٧٠ ص
(٥٥)
مناقشه مرحوم مصنف در ادله داله بر حرمت
٩٧٥ ص
(٥٦)
مسئله بيست و سوم حرمت نجش
٩٧٧ ص
(٥٧)
معناى نجش
٩٧٨ ص
(٥٨)
مسئله بيست و چهارم حرمت سخنچينى
٩٨٠ ص
(٥٩)
مسئله بيست و پنجم نوحه نمودن بكلمات باطل
٩٨٣ ص
(٦٠)
پايان كتاب
٩٨٥ ص
 
٦٩٨ ص
٦٩٩ ص
٧٠٠ ص
٧٠١ ص
٧٠٢ ص
٧٠٣ ص
٧٠٤ ص
٧٠٥ ص
٧٠٦ ص
٧٠٧ ص
٧٠٨ ص
٧٠٩ ص
٧١٠ ص
٧١١ ص
٧١٢ ص
٧١٣ ص
٧١٤ ص
٧١٥ ص
٧١٦ ص
٧١٧ ص
٧١٨ ص
٧١٩ ص
٧٢٠ ص
٧٢١ ص
٧٢٢ ص
٧٢٣ ص
٧٢٤ ص
٧٢٥ ص
٧٢٦ ص
٧٢٧ ص
٧٢٨ ص
٧٢٩ ص
٧٣٠ ص
٧٣١ ص
٧٣٢ ص
٧٣٣ ص
٧٣٤ ص
٧٣٥ ص
٧٣٦ ص
٧٣٧ ص
٧٣٨ ص
٧٣٩ ص
٧٤٠ ص
٧٤١ ص
٧٤٢ ص
٧٤٣ ص
٧٤٤ ص
٧٤٥ ص
٧٤٦ ص
٧٤٧ ص
٧٤٨ ص
٧٤٩ ص
٧٥٠ ص
٧٥١ ص
٧٥٢ ص
٧٥٣ ص
٧٥٤ ص
٧٥٥ ص
٧٥٦ ص
٧٥٧ ص
٧٥٨ ص
٧٥٩ ص
٧٦٠ ص
٧٦١ ص
٧٦٢ ص
٧٦٣ ص
٧٦٤ ص
٧٦٥ ص
٧٦٦ ص
٧٦٧ ص
٧٦٨ ص
٧٦٩ ص
٧٧٠ ص
٧٧١ ص
٧٧٢ ص
٧٧٣ ص
٧٧٤ ص
٧٧٥ ص
٧٧٦ ص
٧٧٧ ص
٧٧٨ ص
٧٧٩ ص
٧٨٠ ص
٧٨١ ص
٧٨٢ ص
٧٨٣ ص
٧٨٤ ص
٧٨٥ ص
٧٨٦ ص
٧٨٧ ص
٧٨٨ ص
٧٨٩ ص
٧٩٠ ص
٧٩١ ص
٧٩٢ ص
٧٩٣ ص
٧٩٤ ص
٧٩٥ ص
٧٩٦ ص
٧٩٧ ص
٧٩٨ ص
٧٩٩ ص
٨٠٠ ص
٨٠١ ص
٨٠٢ ص
٨٠٣ ص
٨٠٤ ص
٨٠٥ ص
٨٠٦ ص
٨٠٧ ص
٨٠٨ ص
٨٠٩ ص
٨١٠ ص
٨١١ ص
٨١٢ ص
٨١٣ ص
٨١٤ ص
٨١٥ ص
٨١٦ ص
٨١٧ ص
٨١٨ ص
٨١٩ ص
٨٢٠ ص
٨٢١ ص
٨٢٢ ص
٨٢٣ ص
٨٢٤ ص
٨٢٥ ص
٨٢٦ ص
٨٢٧ ص
٨٢٨ ص
٨٢٩ ص
٨٣٠ ص
٨٣١ ص
٨٣٢ ص
٨٣٣ ص
٨٣٤ ص
٨٣٥ ص
٨٣٦ ص
٨٣٧ ص
٨٣٨ ص
٨٣٩ ص
٨٤٠ ص
٨٤١ ص
٨٤٢ ص
٨٤٣ ص
٨٤٤ ص
٨٤٥ ص
٨٤٦ ص
٨٤٧ ص
٨٤٨ ص
٨٤٩ ص
٨٥٠ ص
٨٥١ ص
٨٥٢ ص
٨٥٣ ص
٨٥٤ ص
٨٥٥ ص
٨٥٦ ص
٨٥٧ ص
٨٥٨ ص
٨٥٩ ص
٨٦٠ ص
٨٦١ ص
٨٦٢ ص
٨٦٣ ص
٨٦٤ ص
٨٦٥ ص
٨٦٦ ص
٨٦٧ ص
٨٦٨ ص
٨٦٩ ص
٨٧٠ ص
٨٧١ ص
٨٧٢ ص
٨٧٣ ص
٨٧٤ ص
٨٧٥ ص
٨٧٦ ص
٨٧٧ ص
٨٧٨ ص
٨٧٩ ص
٨٨٠ ص
٨٨١ ص
٨٨٢ ص
٨٨٣ ص
٨٨٤ ص
٨٨٥ ص
٨٨٦ ص
٨٨٧ ص
٨٨٨ ص
٨٨٩ ص
٨٩٠ ص
٨٩١ ص
٨٩٢ ص
٨٩٣ ص
٨٩٤ ص
٨٩٥ ص
٨٩٦ ص
٨٩٧ ص
٨٩٨ ص
٨٩٩ ص
٩٠٠ ص
٩٠١ ص
٩٠٢ ص
٩٠٣ ص
٩٠٤ ص
٩٠٥ ص
٩٠٦ ص
٩٠٧ ص
٩٠٨ ص
٩٠٩ ص
٩١٠ ص
٩١١ ص
٩١٢ ص
٩١٣ ص
٩١٤ ص
٩١٥ ص
٩١٦ ص
٩١٧ ص
٩١٨ ص
٩١٩ ص
٩٢٠ ص
٩٢١ ص
٩٢٢ ص
٩٢٣ ص
٩٢٤ ص
٩٢٥ ص
٩٢٦ ص
٩٢٧ ص
٩٢٨ ص
٩٢٩ ص
٩٣٠ ص
٩٣١ ص
٩٣٢ ص
٩٣٣ ص
٩٣٤ ص
٩٣٥ ص
٩٣٦ ص
٩٣٧ ص
٩٣٨ ص
٩٣٩ ص
٩٤٠ ص
٩٤١ ص
٩٤٢ ص
٩٤٣ ص
٩٤٤ ص
٩٤٥ ص
٩٤٦ ص
٩٤٧ ص
٩٤٨ ص
٩٤٩ ص
٩٥٠ ص
٩٥١ ص
٩٥٢ ص
٩٥٣ ص
٩٥٤ ص
٩٥٥ ص
٩٥٦ ص
٩٥٧ ص
٩٥٨ ص
٩٥٩ ص
٩٦٠ ص
٩٦١ ص
٩٦٢ ص
٩٦٣ ص
٩٦٤ ص
٩٦٥ ص
٩٦٦ ص
٩٦٧ ص
٩٦٨ ص
٩٦٩ ص
٩٧٠ ص
٩٧١ ص
٩٧٢ ص
٩٧٣ ص
٩٧٤ ص
٩٧٥ ص
٩٧٦ ص
٩٧٧ ص
٩٧٨ ص
٩٧٩ ص
٩٨٠ ص
٩٨١ ص
٩٨٢ ص
٩٨٣ ص
٩٨٤ ص
٩٨٥ ص

تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٩٢ - مقام اول كبيره بودن دروغ

در كتاب خصال، از خليل بن احمد، از ابو العبّاس السّرّاج، از قتيبه، از قرعه، از اسماعيل بن اسيد، از جبلة الافريقى انّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم قال:

انا زعيم الخ.

قوله: و قال امير المؤمنين عليه السّلام الخ: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (٨) ص (٥٧٧) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از عدّه‌اى اصحاب، از احمد، از پدرش، از قاسم بن عروه، از عبد الحميد الطّائى، از اصبغ بن نباته قال:

قال امير المؤمنين عليه السّلام: لا يجد عبد طعم الايمان حتّى يترك الكذب هزله و جدّه.

قوله: و ربّما يدخل فيه: ضمير در « يدخل » به مبالغه در ادّعاء و در « فيه » به كذب عود مى‌كند.

قوله: اذا كانت فى غير محلّها: ضمائر مؤنّث به مبالغه راجعند.

قوله: الّا اذا بنى على كونه: ضمير در « كونه » به انسان قبيح المنظر راجع است.

متن:

و أمّا التّورية و هو أن يريد بلفظ معنى مطابقا للواقع و قصد من إلقائه أن يفهم المخاطب منه خلاف ذلك ممّا هو ظاهر فيه عند مطلق المخاطب، أو المخاطب الخاصّ كما لو قلت في مقام انكار ما قلته في حقّ أحد: علم اللّه ما قلته و أردت بكلمة ما: الموصولة و فهم المخاطب النّافية.

و كما لو استأذن رجل بالباب فقال الخادم له: ما هو هاهنا و أشار الى موضع فارغ في البيت.

و كما لو قلت: اليوم ما أكلت الخبز تعني بذلك حالة النّوم أو حالة الصّلاة، الى غير ذلك فلا ينبغي الاشكال في عدم كونها من الكذب، و لذا صرّح الأصحاب فيما سيأتي من وجوب التّورية عند الضّرورة: بأنّه يورّي بما يخرجه عن الكذب، بل اعترض جامع المقاصد على قول العلّامة في القواعد في مسألة الوديعة اذا طالبها ظالم: بأنّه يجوز الحلف كاذبا، و تجب التّورية على العارف بها: بأنّ العبارة لا تخلو عن مناقشة، حيث تقتضى ثبوت الكذب مع التّورية، و معلوم أن لا كذب معها، انتهى.