تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب
(١)
مسئله چهاردهم غيبت
٧٠٢ ص
(٢)
امر اول حرمت غيبت
٧٠٢ ص
(٣)
استدلال بآيات جهت حرمت غيبت
٧٠٢ ص
(٤)
استدلال باخبار جهت حرمت غيبت
٧٠٣ ص
(٥)
كبيره بودن غيبت
٧١١ ص
(٦)
دخول صبى مميز در حكم بحرمت غيبت
٧١٣ ص
(٧)
معناى غيبت
٧١٧ ص
(٨)
كلام صاحب صحاح اللغة و دقت در آن
٧١٩ ص
(٩)
مقاله مرحوم شهيد ثانى در كشف الريبه
٧٢١ ص
(١٠)
مقاله مرحوم مصنف
٧٢٤ ص
(١١)
حرمت افشاء عيب مردم
٧٣٤ ص
(١٢)
امورى كه موجب تحقق غيبت مىباشند
٧٤٠ ص
(١٣)
مقصود از ذكر
٧٤٣ ص
(١٤)
دواعى غيبت
٧٤٥ ص
(١٥)
اعتبار حضور مخاطب و عدم اعتبار آن در تحقق غيبت
٧٤٨ ص
(١٦)
حكم غيبت شخص مردد بين اشخاص
٧٥٢ ص
(١٧)
مقاله مرحوم محقق كركى در جامع المقاصد
٧٥٤ ص
(١٨)
مقاله مرحوم مصنف
٧٥٦ ص
(١٩)
امر دوم در بيان كفارهاى كه غيبت را محو مىكند
٧٥٨ ص
(٢٠)
امر سوم در بيان مستثنيات غيبت
٧٧٠ ص
(٢١)
جواز و عدم جواز غيبت متجاهر در غير گناهى كه علنا مرتكب مىشود
٧٨٠ ص
(٢٢)
مقصود از متجاهر
٧٨٣ ص
(٢٣)
فرع فقهى
٧٨٣ ص
(٢٤)
استظهار مرحوم مصنف
٧٩٠ ص
(٢٥)
بقيه صورى كه غيبت در آنها جايز است
٧٩٦ ص
(٢٦)
امر چهارم استماع و گوش دادن غيبت
٨١١ ص
(٢٧)
وجوب رد غيبت
٨١٩ ص
(٢٨)
فرق بين رد و نهى از غيبت
٨٢١ ص
(٢٩)
تضاعف عقاب در ذو اللسانين
٨٢١ ص
(٣٠)
خاتمه بحث در شرح برخى از حقوق مسلمان بر برادر مسلمانش
٨٢٧ ص
(٣١)
مسئله پانزدهم حرمت قمار
٨٣٨ ص
(٣٢)
مسئله اول بازى با آلات قمار با عوض
٨٣٩ ص
(٣٣)
مسئله دوم بازى با آلات قمار بدون عوض
٨٣٩ ص
(٣٤)
مسئله سوم بازى با غير آلات قمار با عوض
٨٤٧ ص
(٣٥)
مسئله چهارم مسابقه گذاردن در بازيهائى كه نصى بر جوازش نرسيده و عوضى نيز بر آن قرار نگذارند
٨٦٠ ص
(٣٦)
مسئله شانزدهم قيادت و واسطه شدن در فعل حرام
٨٧٠ ص
(٣٧)
مسئله هفدهم قيافهشناسى
٨٧٢ ص
(٣٨)
مسئله هيجدهم دروغ
٨٧٧ ص
(٣٩)
مقام اول كبيره بودن دروغ
٨٧٧ ص
(٤٠)
توريه و حكم آن
٨٩٣ ص
(٤١)
مقام دوم مجوزات دروغ
٩٠٣ ص
(٤٢)
امر اول
٩٠٤ ص
(٤٣)
حكم عقود و ايقاعات و اقوال محرمه در صورت اكراه
٩١٧ ص
(٤٤)
توجيه كلمات صادره از حضرات معصومين عليهم السلام در مقام تقيه
٩٢٥ ص
(٤٥)
امر دوم از مجوزات دروغ
٩٢٧ ص
(٤٦)
نقل اخبار داله بر جواز كذب بمنظور اصلاح
٩٢٨ ص
(٤٧)
مسئله نوزدهم حرمت كهانت
٩٣٣ ص
(٤٨)
مسئله بيستم حرمت لهو
٩٤٣ ص
(٤٩)
نقل اخبار داله بر حرمت لهو
٩٤٩ ص
(٥٠)
اشكال و ترديد در معناى لهو
٩٥١ ص
(٥١)
فرق بين عنوان لعب و لهو
٩٥٥ ص
(٥٢)
مسئله بيست و يكم حرمت مدح نمودن كسى را كه استحقاق آنرا ندارد يا مستحق مذمت مىباشد
٩٦٠ ص
(٥٣)
مسئله بيست و دوم حرمت كمك به ظالمين در ظلمشان
٩٦٤ ص
(٥٤)
حكم عمل مباح براى ظلمه و نقل روايات
٩٧٠ ص
(٥٥)
مناقشه مرحوم مصنف در ادله داله بر حرمت
٩٧٥ ص
(٥٦)
مسئله بيست و سوم حرمت نجش
٩٧٧ ص
(٥٧)
معناى نجش
٩٧٨ ص
(٥٨)
مسئله بيست و چهارم حرمت سخنچينى
٩٨٠ ص
(٥٩)
مسئله بيست و پنجم نوحه نمودن بكلمات باطل
٩٨٣ ص
(٦٠)
پايان كتاب
٩٨٥ ص
 
٦٩٨ ص
٦٩٩ ص
٧٠٠ ص
٧٠١ ص
٧٠٢ ص
٧٠٣ ص
٧٠٤ ص
٧٠٥ ص
٧٠٦ ص
٧٠٧ ص
٧٠٨ ص
٧٠٩ ص
٧١٠ ص
٧١١ ص
٧١٢ ص
٧١٣ ص
٧١٤ ص
٧١٥ ص
٧١٦ ص
٧١٧ ص
٧١٨ ص
٧١٩ ص
٧٢٠ ص
٧٢١ ص
٧٢٢ ص
٧٢٣ ص
٧٢٤ ص
٧٢٥ ص
٧٢٦ ص
٧٢٧ ص
٧٢٨ ص
٧٢٩ ص
٧٣٠ ص
٧٣١ ص
٧٣٢ ص
٧٣٣ ص
٧٣٤ ص
٧٣٥ ص
٧٣٦ ص
٧٣٧ ص
٧٣٨ ص
٧٣٩ ص
٧٤٠ ص
٧٤١ ص
٧٤٢ ص
٧٤٣ ص
٧٤٤ ص
٧٤٥ ص
٧٤٦ ص
٧٤٧ ص
٧٤٨ ص
٧٤٩ ص
٧٥٠ ص
٧٥١ ص
٧٥٢ ص
٧٥٣ ص
٧٥٤ ص
٧٥٥ ص
٧٥٦ ص
٧٥٧ ص
٧٥٨ ص
٧٥٩ ص
٧٦٠ ص
٧٦١ ص
٧٦٢ ص
٧٦٣ ص
٧٦٤ ص
٧٦٥ ص
٧٦٦ ص
٧٦٧ ص
٧٦٨ ص
٧٦٩ ص
٧٧٠ ص
٧٧١ ص
٧٧٢ ص
٧٧٣ ص
٧٧٤ ص
٧٧٥ ص
٧٧٦ ص
٧٧٧ ص
٧٧٨ ص
٧٧٩ ص
٧٨٠ ص
٧٨١ ص
٧٨٢ ص
٧٨٣ ص
٧٨٤ ص
٧٨٥ ص
٧٨٦ ص
٧٨٧ ص
٧٨٨ ص
٧٨٩ ص
٧٩٠ ص
٧٩١ ص
٧٩٢ ص
٧٩٣ ص
٧٩٤ ص
٧٩٥ ص
٧٩٦ ص
٧٩٧ ص
٧٩٨ ص
٧٩٩ ص
٨٠٠ ص
٨٠١ ص
٨٠٢ ص
٨٠٣ ص
٨٠٤ ص
٨٠٥ ص
٨٠٦ ص
٨٠٧ ص
٨٠٨ ص
٨٠٩ ص
٨١٠ ص
٨١١ ص
٨١٢ ص
٨١٣ ص
٨١٤ ص
٨١٥ ص
٨١٦ ص
٨١٧ ص
٨١٨ ص
٨١٩ ص
٨٢٠ ص
٨٢١ ص
٨٢٢ ص
٨٢٣ ص
٨٢٤ ص
٨٢٥ ص
٨٢٦ ص
٨٢٧ ص
٨٢٨ ص
٨٢٩ ص
٨٣٠ ص
٨٣١ ص
٨٣٢ ص
٨٣٣ ص
٨٣٤ ص
٨٣٥ ص
٨٣٦ ص
٨٣٧ ص
٨٣٨ ص
٨٣٩ ص
٨٤٠ ص
٨٤١ ص
٨٤٢ ص
٨٤٣ ص
٨٤٤ ص
٨٤٥ ص
٨٤٦ ص
٨٤٧ ص
٨٤٨ ص
٨٤٩ ص
٨٥٠ ص
٨٥١ ص
٨٥٢ ص
٨٥٣ ص
٨٥٤ ص
٨٥٥ ص
٨٥٦ ص
٨٥٧ ص
٨٥٨ ص
٨٥٩ ص
٨٦٠ ص
٨٦١ ص
٨٦٢ ص
٨٦٣ ص
٨٦٤ ص
٨٦٥ ص
٨٦٦ ص
٨٦٧ ص
٨٦٨ ص
٨٦٩ ص
٨٧٠ ص
٨٧١ ص
٨٧٢ ص
٨٧٣ ص
٨٧٤ ص
٨٧٥ ص
٨٧٦ ص
٨٧٧ ص
٨٧٨ ص
٨٧٩ ص
٨٨٠ ص
٨٨١ ص
٨٨٢ ص
٨٨٣ ص
٨٨٤ ص
٨٨٥ ص
٨٨٦ ص
٨٨٧ ص
٨٨٨ ص
٨٨٩ ص
٨٩٠ ص
٨٩١ ص
٨٩٢ ص
٨٩٣ ص
٨٩٤ ص
٨٩٥ ص
٨٩٦ ص
٨٩٧ ص
٨٩٨ ص
٨٩٩ ص
٩٠٠ ص
٩٠١ ص
٩٠٢ ص
٩٠٣ ص
٩٠٤ ص
٩٠٥ ص
٩٠٦ ص
٩٠٧ ص
٩٠٨ ص
٩٠٩ ص
٩١٠ ص
٩١١ ص
٩١٢ ص
٩١٣ ص
٩١٤ ص
٩١٥ ص
٩١٦ ص
٩١٧ ص
٩١٨ ص
٩١٩ ص
٩٢٠ ص
٩٢١ ص
٩٢٢ ص
٩٢٣ ص
٩٢٤ ص
٩٢٥ ص
٩٢٦ ص
٩٢٧ ص
٩٢٨ ص
٩٢٩ ص
٩٣٠ ص
٩٣١ ص
٩٣٢ ص
٩٣٣ ص
٩٣٤ ص
٩٣٥ ص
٩٣٦ ص
٩٣٧ ص
٩٣٨ ص
٩٣٩ ص
٩٤٠ ص
٩٤١ ص
٩٤٢ ص
٩٤٣ ص
٩٤٤ ص
٩٤٥ ص
٩٤٦ ص
٩٤٧ ص
٩٤٨ ص
٩٤٩ ص
٩٥٠ ص
٩٥١ ص
٩٥٢ ص
٩٥٣ ص
٩٥٤ ص
٩٥٥ ص
٩٥٦ ص
٩٥٧ ص
٩٥٨ ص
٩٥٩ ص
٩٦٠ ص
٩٦١ ص
٩٦٢ ص
٩٦٣ ص
٩٦٤ ص
٩٦٥ ص
٩٦٦ ص
٩٦٧ ص
٩٦٨ ص
٩٦٩ ص
٩٧٠ ص
٩٧١ ص
٩٧٢ ص
٩٧٣ ص
٩٧٤ ص
٩٧٥ ص
٩٧٦ ص
٩٧٧ ص
٩٧٨ ص
٩٧٩ ص
٩٨٠ ص
٩٨١ ص
٩٨٢ ص
٩٨٣ ص
٩٨٤ ص
٩٨٥ ص

تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٥٣ - مسئله سوم بازى با غير آلات قمار با عوض

ايجاب كرده دريافت نمايد گرفتن آن جايز نبوده و اكل مال بباطل محسوب گشته قهرا حنث واقع مى‌شود.

اشكال مرحوم مصنّف در استظهار مذكور

مرحوم مصنّف در مقام اشكال بكلام قائل مى‌فرمايند:

قبلا از اخبار استفاده كرديم كه بر اينقسم اطلاق قمار شده و انجامش موجب لعن و نفرين فرشتگان بوده و اين همان ميسرى است كه در قرآن شريف با خمر مقرون قرار داده شده است.

و امّا كلامى را كه قائل اخيرا ذكر نمود و گفت:

راهن جايز است رهن و عوض را بعنوان وفاء بعهد اخذ نمايد.

بايد بگوئيم:

معناى اين عبارت را نمى‌فهميم زيرا عهدى را كه عقد فاسد متضمّن آنست معنا ندارد بگوئيم وفاء بآن مستحبّ است چه آنكه ترتيب دادن آثار ملك بر چيزى كه سببى براى تملّك آن در بين نمى‌باشد هيچ استحبابى ندارد مگر آنكه بگوئيم مراد قائل صورتى است كه راهن پس از مغلوب شدن در بازى رهن و عوض را در ضمن تمليك جديد بملك حريف خود درآورد نه آنكه نفس بازى و لعب سبب مملّك باشد و به تعبير روشن‌تر:

پس از آنكه زيد مثلا بازى را باخت مبلغ مورد نظر را تحت يكى از عناوين مملّكه به ملك طرف مقابلش كه در بازى برنده شده درآورد مثل اينكه بوى هبه نمايد نه آنكه سبب تمليك لعب و بازى باشد، ولى درعين‌حال اين احتمال نيز چندان كارگشا نيست زيرا حلّيت اكل مال باين نحو در قمار محرّم نيز جارى است يعنى در آنجا هم مى‌توان گفت:

وقتى قمارباز در بازى باخت عوض را در تحت يكى از عناوين مملّكه به ملك برنده درمى‌آورد نه آنكه نفس قمار موجب تمليك باشد و بدين ترتيب مى‌توان فتح باب كرد و اكل مال در قمار را با اين تقريب حلال و جايز نمود منتهى‌