تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٦٠ - امر دوم در بيان كفارهاى كه غيبت را محو مىكند

شرح مطلوب‌

قوله: الماحية لها: كلمه « الماحية » يعنى محوكننده و زائل نماينده و ضمير در « لها » به غيبت راجع است و منظور گناه و عقوبتى است كه از ناحيه غيبت حادث مى‌شود.

قوله: و مقتضى كونها من حقوق النّاس: ضمير در « كونها » به غيبت راجع است.

قوله: توقّف رفعها: يعنى رفع الغيبة.

قوله: على اسقاط صاحبها حقّه: ضمير در « صاحبها » به غيبت و در « حقّه » به صاحبها برمى‌گردد.

قوله: فلانّه ظلم: ضمير در « لانّه » به غيبت راجع است و تذكير ضمير باعتبار خبر « انّ » يعنى ظلم مى‌باشد.

قوله: و للاخبار فى انّ من حقّ المؤمن على المؤمن ان لا يغتابه: از جمله اخبارى كه باينمضمون وارد شده حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آنرا در ج (٨) ص (٥٤٣) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از عدّه‌اى اصحاب، از سهل بن زياد، از عبد الرّحمن بن ابى نجران، از مثنى الحنّاط، از حرث بن مغيره قال قال ابو عبد اللّه عليه السّلام:

المسلم اخو المسلم هو عينه و مرآته و دليله، لا يخونه و لا يخدعه و لا يظلمه و لا يكذّبه و لا يغتابه.

قوله: المعتضدة بالاصل: ممكنست مراد از « اصل » قاعده اشتغال بوده چنانچه محتمل است منظور از آن استصحاب باشد.

قوله: منها ما حكاه غير واحد عن الشّيخ الكراجكى الخ: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (٨) ص (٥٥٠) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن على الكراجكى در كتاب كنز الفوائد، از حسين بن محمّد بن علىّ الصّيرفى، از محمّد بن على الجعابى، از قاسم بن محمّد بن جعفر العلوى، از پدرش، از آبائش، از على عليه السّلام قال: قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم:

للمسلم على اخيه ثلاثون حقّا لا برائة له منها الّا بالاداء او العفو:

يغفر زلّته و يرحم عبرته و يستر عورته و يقيل عثرته و يقبل معذرته و يردّ غيبته و