تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧١٣ - دخول صبى مميز در حكم بحرمت غيبت
دخول صبى مميّز در حكم بحرمت غيبت
پس از آن مرحوم مصنّف مىفرمايند:
ظاهرا كودك مميّزى كه بواسطه شنيدن غيبت متأثّر مىشود در حكم داخل بوده و غيبت وى نيز حرام است و دليل آن عموم رواياتى است كه نقل شدند و همچنين ادلّه ديگر نيز بر حرمت آن دلالت دارند چه آنكه موضوع اين ادلّه « اغتياب النّاس» و « اكل لحوم النّاس» مىباشد كه بدون ترديد اين موضوع نسبت به غيبت صبى نيز قابل صدق است مضافا باينكه در روايات يادشده موضوع حرمت را « اخ » و غيبت او قرار داده و پرواضح است كه به طفل مميّز نيز اطلاق « اخ » صحيح بوده لاجرم غيبتش حرام مىباشد و شاهد ما بر صحّت اطلاق « اخ » بر او فرموده حقتعالى است:
و ان تخالطوهم فاخوانكم فى الدّين. ( و اگر با اطفال يتيم آميزش كنيد روا است چه آنكه ايشان برادران دينى شما مىباشند).
و چنانچه ملاحظه مىشود حقتعالى در اين آيه شريفه بر اطفال مميّز اطلاق برادر فرموده، بنابراين جاى شبهه باقى نمىماند كه غيبت ايشان نيز مبغوض بوده و شرعا حرام مىباشد.
و از تمام اين مطالب كه بگذريم مىگوئيم:
ممكنست جهت اثبات حرمت غيبت اطفال مميّز بآيه شريفه لا يغتب بعضكم بعضا ايحبّ احدكم الخ استدلال نمائيم چه آنكه اطفال مكلّفين را مىتوان از باب تغليب در زمره آنها داخل دانست و نيز مىتوان ادّعاء نمود كه مطلقا يا اجمالا بايشان نيز اطلاق لفظ « مؤمن » مىشود و در نتيجه حكم مؤمن كه عدم جواز غيبتش باشد در آنها نيز جارى است.
سپس مرحوم مصنّف مىفرمايند:
شايد بملاحظه همين مطالبى كه ما ذكر نموديم مرحوم شهيد ثانى در كتاب