پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٦١
شرح و تفسير تا مىتوانى حمل بر صحت كن
سرمايه اصلى يك جامعه، اعتماد عمومى مردم نسبت به يكديگر است، ازاينرو امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه دستورى در اين زمينه مىدهد و مىفرمايد: «هر سخنى كه از زبان كسى خارج مىشود تا احتمال خير و نيكى در آن مىيابى حمل بر فساد مكن»؛
(لَا تَظُنَّنَّ بِكَلِمَةٍ خَرَجَتْ مِنْ أَحَدٍ سُوءاً، وَأَنْتَ تَجِدُ لَهَا فِي الْخَيْرِ مُحْتَمَلًا)
. در كتاب شريف كافى به جاى «من احد»، «من اخيك» آمده است به اين معنا كه مسئله حسن ظن كامل را نسبت به برادران دينى ذكر كرده نه به هركس.
در ضمن، امام عليه السلام راه مبارزه با سوءظن را نيز در اين گفتار حكيمانه نشان داده است و آن اينكه انسان تمام احتمالات را درباره سخن يا عملى كه از ديگرى سرمىزند مورد توجه قرار دهد و آنچه مناسب حسن ظن است برگزيند و احتمالات سوء را از فكر خود دور سازد.
اين كار سبب مىشود عُلقه و محبت و دوستى و مودت در ميان افراد جامعه بيشتر و از پراكندگى و سلب اعتماد جلوگيرى شود و در نتيجه زمينههاى همكارى كه بر پايه اعتماد قرار دارد بيشتر گردد و بركات فزونترى بهره فرد و جامعه شود.
افرادى كه گرفتار سوءظن هستند غالباً منزوىاند، از همه دورى مىكنند، هر