فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٤٢ - دفن
نباشد كه در اين صورت تا حصول علم به مرگ، واجب است دفن به تأخير بيفتد.(١٥)تأخير در دفن ميّت در صورتى كه هتك او به شمار رود جايز نيست؛(١٦)ليكن اگر ميّت، باردار و جنين در رحم او زنده، و حفظ حيات جنين متوقف بر دفن نكردن مادر باشد، تأخير در دفن او واجب است.(١٧)
مكان دفن:دفن كردن مسلمان در جايى كه هتك او به شمار مىرود، مانند مزبله و نيز در مكان غصبى و زمين وقف شده براى غير دفن، مانند مسجد و مدرسه حرام است. دفن كردن مسلمان در گورستان كفّار، همچنين عكس آن جايز نيست.(١٨)
جا به جايى ميّت از شهرى كه فوت كرده به شهرى ديگر مكروه است، مگر مشاهد مشرّفه( --> مشاهد مشرّفه)كه منتقل كردن به آن جا مستحب است؛(١٩)ليكن پس از دفن، انتقال به غير مشاهد مشرّفه جايز نيست. در جواز نقل به مشاهد مشرّفه پس از دفن، اختلاف است. عدم جواز به مشهور نسبت داده شده است.(٢٠)
متولّى دفن:ولىّ ميّت اختيار دار دفن او است، بدين معنا كه نسبت به تجهيز( --> تجهيز)ميّت بر ديگران اولويّت داد. مراد از ولىّ ميّت كسى است كه در ارث بردن از او بر ديگران مقدم است، مگر شوهر كه در هر حال نسبت به همسرش بر ديگران اولويت دارد. در اينكه مراد از اولويّت، عدم جواز پيشى گرفتن ديگران بر ولىّ بدون اذن او است يا تنها عدم جواز ايجاد مزاحمت براى ولىّ در صورت اقدام وى به تجهيز ميّت، اختلاف است. بنابر قول اوّل، جواز اقدام ديگران به دفن، منوط به اذن ولىّ است.(٢١)
ساير احكام:اگر در جنگ و در ميان كشتگان، مسلمان از كافر بازشناخته نشود بنابر قول برخى، آن كه آلت تناسلىاش كوچكتر است دفن مىگردد. برخى گفتهاند: آن كه قرعه( --> قرعه)به نامش درآمد دفن مىشود. بعضى ديگر، دفن همه كشتهها را به احتياط، واجب دانستهاند.(٢٢)
رزمندهاى كه در معركه به شهادت رسيده با لباسش دفن مىگردد، مگر كفشها و پوستين و بنابر قول برخى، عرقچين، شلوار، عمامه و كمربند كه از