فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٢٦ - خبر
آنان با شهادت دو عادل ديگر بر خلاف آن، شهادت ايشان پذيرفته و حكم ماهىِ حلال گوشت بر آن جارى مىشود.(٣)
خباثت --> خبيث
خبب
خَبَب: نوعى دويدن.
خبب عبارت است از سريع و تيز راه رفتن و از آن در باب طهارت نام بردهاند.
سريع بردن جنازه به محلّ دفن مكروه است.(١)از برخى قدما استحباب خبب در حمل جنازه نقل شده است.(٢)
خبث
خَبَث: چيز نجس.
خبث بر چيز نجس، همچون بول، خون و منىّ اطلاق مىشود، مقابل حدث( --> حدث)كه قذارتى معنوى و باطنى است. فرق ديگر آن دو از نظر حكم است كه در رفع حدث، نيّت (قصد قربت) شرط است و بدون آن، حدث رفع نمىگردد؛ ليكن در رفع خبث، نيّت لازم نيست( --> نجاست).
خَبَثَين--> اَخبَثَين
خبر
خبر: مقابل انشاء/ حديث(--> حديث).
خبر به معناى نخست در برابر انشاء( --> انشاء)به كار مىرود و عبارت است از كلامى كه بيانگر ثبوت چيزى براى چيزى يا سلب چيزى از چيزى ديگر باشد. از اين رو، در خبر ـ برخلاف انشاء ـ احتمال صدق و كذب مىرود؛ بدين معنا كه در صورت مطابق بودن خبر با واقع، متصف به صدق و در صورت عدم مطابقت، متصف به كذب مىشود.(١)
برخى، بين خبر و انشاء چهار تفاوت ذكر كردهاند:
١. انشاء نسبت به مدلول (معنا) خود سببيت دارد؛ اما خبر سبب مدلول خود نيست؛ بلكه حكايت كننده آن است.