فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٩٨ - حيض
مشهور به همسالان خود رجوع مىكند و در صورت عدم امكان و يا اختلاف ايشان، در اينكه در هر ماه چه روزهايى را حيض قرار دهد، اقوال مختلف است. هفت روز در هر ماه، ده روز در يك ماه و سه روز از ماه ديگر، ده روز در هر ماه و سه روز در هر ماه از جمله اين اقوال است.(٢٤)
حكم ناسيه در رجوع به صفات همچون حكم مبتدئه است، ليكن در فرض فقدان صفات به خويشان و همسالان خود رجوع نمىكند، بلكه به عدد ـ بر حسب اختلاف اقوال ـ عمل مىكند.(٢٥)
استبراى حائض:بنابر قول مشهور بر حائضى كه خونش قبل از ده روز قطع شده و احتمال وجود خون در داخل فرج مىدهد، واجب است قبل از غسل استبرا كند(٢٦)( --> استبراء).
استظهار حائض:صاحب عادت، كه زمان عادت او كمتر از ده روز است، اگر پس از زمان عادتش نيز خون ببيند و نداند تا ده روز ادامه مىيابد يا نه، استظهار مىكند؛ يعنى تا ده روز از آغاز حيض منتظر مىماند و به احكام حائض عمل مىكند تا تكليفش روشن شود.(٢٧)( --> استظهار).
احكام حائض:به جا آوردن عبادات مشروط به طهارت همچون نماز، روزه، طواف و اعتكاف بر حائض حرام است و پيدايى قاعدگى در اثناى آنها موجب بطلان عمل مىگردد؛(٢٨)هرچند در طواف بنابر قول مشهور اگر قاعدگى بعد از دور چهارم عارض شود، حكم به بطلان نمىشود و باقى مانده دورها پس از پاك شدن انجام مىشود.(٢٩)
قضاى نمازهاى يوميّه بر حائض واجب نيست؛ ليكن قضاى روزه ماه رمضان بر او واجب است.(٣٠)
در وجوب قضاى نماز آيات بر حائض اختلاف است. قول به عدم وجوب به مشهور نسبت داده شده است.(٣١)
تماس گرفتن با آنچه تماس با آن مشروط به طهارت است، مانند نوشته قرآن و نيز بنابر قول مشهور، اسامى خداوند، پيامبران و امامان عليهم السّلام بر حائض حرام است.(٣٢)