فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٦٣ - دوره گرد
بدهكار، ضامن او گردد و در نتيجه، بدهى اى كه با ضمانت ضامن اوّل، به ذمّه او منتقل شده بود، با ضمانت بدهكار از او، دوباره به ذمّه مديون برمىگردد، و يا در حواله، بدهكار، طلبكار را به ديگرى حواله كند و سپس محال عليه او را به بدهكار حواله دهد. هرچند برخى قدما دور در ضمان را به دليل نداشتن فايده و استلزام تحول فرع (مضمون عنه) به اصل (ضامن) و عكس آن، صحيح ندانستهاند.(١)
دوربيندوربين: وسيلهاى براى ديدن اشياى دور، يا عكس گرفتن و يا فيلم بردارى.
عنوان ياد شده در كلمات معاصران و در بابهاى صلات، صوم و حج به كار رفته است.
نگاه كردن به بدن و موى نامحرم حرام است؛ خواه با چشم غير مسلح و يا با چشم مسلح، مانند دوربين.(١)
ملاك در رؤيت هلال، ديدن با چشم عادى است؛ بنابر اين، رؤيت آن با چشم مسلح، همچون دوربينهاى قوى كفايت نمىكند؛ ليكن برخى، رؤيت با چشم مسلح را نيز كافى دانستهاند.(٢)
بنابر تصريح برخى، عكس گرفتن و فيلم بردارى با دوربين در حال احرام( --> احرام)نظر در آينه محسوب نمىشود و جايز است. بعضى گفتهاند: اگر مصداق نظر در آيينه بودن آن معلوم نباشد، اشكال ندارد. برخى گفتهاند: در فرض معلوم بودن نيز مانعى ندارد؛ چون غرض غير زينت است.(٣)
دورويى-->نفاق
دوره گرددوره گرد: فاقد جاى ثابت براى كسب و كار يا زندگى.
از آن در باب صلات نام بردهاند.
كسى كه براى كسب و كار جاى ثابتى ندارد و براى اين منظور شهر به شهر مىگردد، در صورتى كه بين دو سفر ده