فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٤٣ - جهاد
اطاعت از فرمانده بر رزمندگان واجب است.(٢٨)
پوشيدن لباس ابريشمى براى مردان در جنگ جايز است؛ ليكن در صحّت نماز با آن در فرض امكان در آوردن آن، اختلاف است.(٢٩)
تحكيم در جنگ جايز است؛ بدين صورت كه دو طرف درگير پس از تراضى و توافق روى فردى به عنوان «حَكَم» متعهد شوند به آنچه وى حكم كند تن دهند(٣٠)(--> تحكيم).
غنيمت:اموالى كه در جنگ از دشمن به دست مسلمانان مىرسد، غنيمت به شمار مىرود و با شرايطى بين رزمندگان تقسيم مىشود(٣١)(--> غنيمت).
اسارت:كافرى كه در حال جنگ به اسارت درآمده، كشته مىشود؛ امّا اگر پس از پايان درگيرى اسير گردد بنابر مشهور كشته نمىشود.(٣٢)
كشتن باغىاى كه در حال جنگ اسير گشته، با داشتن مركزيت و وجود رهبرى كه آنان را دوباره سازماندهى و به جنگ با مسلمانان بسيج كند، جايز است.(٣٣)
احكام كشته شدگان:رزمندهاى كه در ميدان نبرد با دشمن كشته شده، شهيد(--> شهيد)محسوب مىشود و حكم آن را دارد؛ بدين معنا كه پس از اقامه نماز بر پيكرش با لباسهايش دفن مىگردد. و در صورت مشتبه شدن با كافر، به قول گروهى آن كه آلتش كوچك است، دفن مىشود. در اينكه اين نشانه، تنها براى دفن است يا شامل نماز نيز مىشود، اختلاف است. بنابر قول دوم بر آن كه آلتش كوچك است نماز نيز خوانده مىشود.(٣٤)بسيارى گفتهاند: نماز بر همه به نيّت نماز بر مسلمان، گزارده مىشود.(٣٥)برخى نيز براى شناخت مسلمان از كافر، براى دفن، رجوع به قرعه را لازم دانسته و گفتهاند: بر همه آنان يك نماز به نيّت نماز بر مسلمان خوانده مىشود.(٣٦)برخى نيز دفن همه را به احتياط، واجب دانستهاند.(٣٧)
جهاد دفاعى:جهاد دفاعى عبارت است از پيكار با هدف دفاع از اسلام و سرزمينهاى اسلامى در برابر دشمن مهاجمى كه اساس اسلام را تهديد مىكند