فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١١٩ - جنابت
توقّف در مسجد، بلكه دخول در آن ـ جز در دو مورد ـ بنابر مشهور بر جنب حرام و دخول در مسجد به قصد عبور (از درى داخل و از درى ديگر خارج شود) يا برداشتن چيزى جايز است؛ اما به قصد گذاشتن چيزى در آن حرام مىباشد. گروهى، مشاهد مشرّفه معصومان عليهم السّلام را نيز در احكام ياد شده به مساجد ملحق كردهاند(١٥)(--> مشاهد مشرّفه). البتّه دخول در مسجد الحرام و مسجد النبّى صلّى اللّه عليه و آله مطلقا ـ حتى جهت عبور يا برداشتن چيزى ـ حرام است.(١٦)
٣. مكروهات بر جنب:
٣ـ١. خوردن و آشاميدن، مگر آنكه وضو بگيرد يا مضمضه و استنشاق كند. برخى گفتهاند: با مضمضه و استنشاق، كراهت كم مىشود ولى برطرف نمىگردد.(١٧)
٣ـ٢. تلاوت بيش از هفت آيه از غير سورههاى عزائم، بنابر مشهور.(١٨)
٣ـ٣. لمس غير خطوط قرآن، مانند جلد و حواشى آن.
٣ـ٤. خوابيدن قبل از غسل يا وضو.
٣ـ٥ . خضاب كردن(١٩)(--> خضاب).
٣ـ٦ . حضور نزد محتضر(٢٠)(--> احتضار).
٤. ساير احكام:در نجاست عرق جنب از حرام، مانند زنا و لواط، اختلاف است.(٢١)برخى قائلان به طهارت، آن را مانع صحّت نماز دانستهاند.(٢٢)
باقى ماندن بر جنابت تا طلوع فجر در ماه رمضان براى كسى كه روزه بر او واجب است، بنابر مشهور حرام و موجب بطلان روزه و ثبوت قضا و كفّاره خواهد بود(٢٣)(--> بقا بر جنابت).
اگر غسل براى جنب ضرر داشته باشد بايد براى نماز تيمم بدل از غسل نمايد(٢٤)(--> تيمم). نماز خواندن در اتاقى كه جنب در آن است كراهت دارد.(٢٥)