فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٣٣ - حج قِران
است.(١)از اين عنوان در باب حج سخن گفتهاند.
حكم:حج قران، همچون حج افراد وظيفه اهالى مكّه و كسانى است كه در محدوده دوازده يا ٤٨ ميلى مكّه ـ بنابر اختلاف اقوال در مسئله ـ سكونت دارند(٢)( --> آفاقى).
صورت حج قران:بنابر مشهور، مناسك و شرايط حج قران همانند حج افراد است، جز در قربانى كه در حج افراد قربانى وجود ندارد، ليكن شرط حج قران همراه داشتن قربانى هنگام مُحرم شدن است.(٣)البته قربانى كردن در منى بر قارن مستحب است؛(٤)ليكن اگر قربانىِ همراه آورده را اشعار( --> اشعار)يا تقليد( --> تقليد)كند قربانى در منى واجب مىگردد و تبديل آن جايز نيست.(٥)
احكام:حج گزار در حج قران بدون ضرورت نمىتواند به عمره تمتّع( --> عمره تمتّع)عدول كند.(٦)
بنابر قول اكثر،(٧)بلكه مشهور(٨)حج گزارِ قارن مخيّر است احرام را با يكى از اين سه: تلبيه( --> تلبيه)، اشعار و تقليد ببندد؛ ليكن در صورت اختيار تلبيه، اشعار يا تقليد مستحب است؛ چنان كه در صورت بستن احرام با اشعار يا تقليد، تلبيه استحباب دارد.(٩)
بنابر مشهور، قارن مىتواند طواف ـ اعم از واجب و مستحب ـ را قبل از وقوف به عرفات انجام دهد؛ ليكن در اينكه ـ در اين صورت ـ تجديد تلبيه پس از هر طواف لازم است و در صورت عدم تجديد از احرام خارج مىشود، يا اينكه تجديد تنها در حج افراد لازم است، و يا در هيچ كدام لازم نيست و خروج از احرام تنها با نيّت آن امكان پذير است، اختلاف مىباشد.(١٠)
چنانچه قارن، محصور( --> احصار)و به جهت آن از احرام خارج گردد، بنابر قول مشهور بايد در سال بعد حج قران انجام دهد و به جا آوردن حجى ديگر از آن كفايت نمىكند.(١١)