فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢١٢ - حج
واجب مىگردد(١٧)( --> حج بذلى)؛ ليكن بنابر قول برخى، اگر هبه نمايند، قبول آن واجب نيست.(١٨)
در وجوب حج بر زن، همراه داشتن مَحرَم شرط نيست، مگر آنكه حج وى به جهت خوف متوقّف بر آن باشد.(١٩)
كسى كه پس از احرام و دخول در حرم( --> حرم)بميرد، ذمّهاش از حج برى مىشود.(٢٠)
بر كسى كه پس از وجوب حج بر او، آن را نگزارده، حج مستقر مىگردد و بر او واجب است آن را به جا آورد، هرچند شرايط وجوب از بين برود، و چنانچه در حياتش حج نگزارد، واجب است پس از مرگش از طرف او حج به جا آورند.
استقرار حج، بنابر مشهور با در اختيار داشتن زمان لازم براى انجام دادن اختيارى مناسك حج و فراهم بودن شرايط وجوب در آن مدت، تحقق مىيابد.(٢١)هزينه حج مستقر از اصل تركه ـ و نه ثلث آن ـ برداشته مىشود.(٢٢)در اينكه بايد از طرف او حج بلدى به جا آورند يا حج ميقاتى، اختلاف است( --> حج بلدى).
شرايط صحّت:مسلمان بودن، مؤمن (دوازده امامى) بودن،(٢٣)مباشرت در اعمال و در خصوص زن، اذن شوهر در حج استحبابى،(٢٤)وقوع احرام در ماههاى حج، شرايط صحّت حجاند. در مراد از ماههاى حج اقوال مختلف است. شوال، ذيقعده و ذيحجه؛ شوال، ذيقعده و دهه نخست ذيحجه؛ شوال، ذيقعده و نُه روز نخست ذيحجه؛ و شوال، ذيقعده و ذيحجه تا طلوع فجر روز عيد قربان از جمله اين اقوال است. كسى كه مىخواهد حج تمتّع به جا آورد، بايد عمره آن را در ماههاى حج انجام دهد و به جا آوردن عمره تمتع در غير ماههاى حج صحيح نيست؛ چنان كه احرام عمره تمتع و نيز احرام حج پس از دهم ذيحجه صحيح نيست؛ حتى به قول كسانى كه تمامى ذيحجه را از ماههاى حج مىدانند.(٢٥)
حج هرچند بر كافر واجب است، ليكن از او در حال كفر صحيح نيست.(٢٦)بر بطلان عبادات غير مؤمن( --> ايمان)ادعاى اجماع شده است؛(٢٧)ليكن در صورتى كه مستبصر شود، بنابر مشهور