فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦١١ - دست
ـ قرار دادن دستها با انگشتان باز بر زانوها براى مرد و بر رانها براى زن در حال ركوع.(١٦)
ـ نهادن دستها بر زمين پيش از زانوها براى مرد و عكس آن براى زن، هنگام رفتن براى سجده.(١٧)
ـ نهادن دست بر زمين و تكيه بر آنها براى قيام.(١٨)
ـ قرار دادن دستها با انگشتان بسته محاذى گوش و جدا بودن بازوها از بدن و بلند بودن آرنج از زمين براى مرد و چسبيده بودن بازوها به بدن و آرنج بر زمين براى زن هنگام سجده.(١٩)
ـ قرار دادن دستها بر رانها در حال نشستن و تشهّد.(٢٠)
ـ بلند كردن دستها در تكبير اوّل نماز ميّت( --> نماز ميّت). استحباب آن در ديگر تكبيرها اختلافى است.(٢١)
بلند كردن دستها به طرف آسمان هنگام دعا كردن مستحب است(٢٢)( --> ابتهال).
حج:استلام حجر الاسود با دست كشيدن به آن نيز محقق مىشود(٢٣)( --> استلام). در رمى جمره، پرتاب كردن سنگ بايد با دست باشد نه با چيزى ديگر(٢٤)( --> رمى جمره).
كسى كه يك پر كبوتر را در حرم مكّه كنده، واجب است با همان دستى كه كنده، مالى صدقه دهد.(٢٥)
صيد و ذباحه:بستن دو دست و يك پا در ذبح گوسفند، هر دو دست و هر دو پا در ذبح گاو و دو دست تا زانو در نحر شتر، مستحب است.(٢٦)
اطعمه و اشربه:شستن دستها پيش و پس از غذا خوردن(٢٧)و نيز خشك كردن آنها با حوله پس از شستن بعد از غذا مستحب است.(٢٨)غذا خوردن با دست راست، مستحب و با دست چپ، مكروه است.(٢٩)
حدود:از حدودى كه بر مُحارب جارى مىشود، قطع كردن دست راست و پاى چپ او است(٣٠)( --> محاربه).
قصاص:در قطع عمدى دست ديگرى، قصاص ثابت است و مجنىّ عليه مىتواند دست جانى را قطع كند. آيا كف دستى كه انگشت دارد در برابر بريدن كف دست بدون انگشت، قطع و ديه انگشتان