فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٩٠ - در
همچنين دخول به مسجد الحرام از باب بنى شيبه(١٣)( --> باب بنى شيبه)و ورود به كعبه، بويژه براى كسى كه نخستين بار حج مىگزارد، مستحب است.(١٤)
به قول برخى، محرم به احرام عمره مفرده در صورتى كه بيرون از حرم احرام بسته باشد، هنگام دخول حرم، تلبيه( --> تلبيه)را قطع مىكند.(١٥)
داخل شدن به حرم با سلاح آشكار مكروه است.(١٦)
از آداب زيارت، خواندن اذن دخول هنگام ورود به حرم معصومان عليهم السّلام است.(١٧)
جهاد:دخول كفّار به مسجد الحرام و ديگر مساجد جايز نيست.(١٨)برخى، دخول كفّار در حرم مكّه را مطلقا جايز ندانستهاند، امّا ورود آنان به غير حرم از سرزمين حجاز( --> حجاز)را با اذن امام جايز دانسته و افزودهاند: اگر كافر بدون اذن امام وارد حجاز شود تعزير( --> تعزير)مىگردد.(١٩)
تجارت:داخل شدن به بازار پيش از همه و خروج از آن پس از همه مكروه است.(٢٠)خواندن دعاهاى وارد شده هنگام ورود به بازار مستحب است.(٢١)
دردر: وسيلهاى باز و بسته شونده در ورودى و خروجى مكانى، محلّ ورود و خروج از مكانى.
احكام آن در بابهاى صلات، حج، صلح، صيد و ذباحه و حدود آمده است.
صلات:بنابر قول برخى، نمازگزاردن در برابر درِ باز مكروه است.(١)
حج:مستحب است كسى كه مىخواهد وارد مسجد الحرام گردد، مقابلِ در